Tworzenie materiału filmowego na Commodore Amiga było dawniej nie tyle popularne co wskazane. Możliwości komputerów z tej rodziny pozwalały na praktycznie nieograniczone manipulowanie montażem w trybach PAL/NTSC, jednak głównie w jakości VHS. Wiele powstałych produktów takich jak Video Toaster, DraCo Vision albo jego następca Casbalnaka zostały wyprodukowane właśnie do tego rodzaju działalności i udowadniały szerokie zainteresowanie tą dziedziną, przy czym nie było to tanie hobby. Sukces marketingowy Amigi był zauważany przy produkcji efektów filmowych m.in. takich wytwórni jak LUCASFILMS GC, DISNEY WORLD, UNIVERSAL STUDIO i METROSCAN TRAFFIC, przede wszystkim pod kaniec lat 80 oraz na początku 90. W domowych warunkach trwało to o wiele dłużej i pozwalało na manipulowanie obrazem poprzez dodawanie ciekawych efektów, funkcji ekranu, napisów jak i wielu innych.

- Działanie konsoli montażowej DraCo Casablanca możemy obejrzeć wpisując odpowiednie hasło w internecie np. dużo informacji znajduje się na ten temat na stronie You Tube.

- Ludzie zajmujący się sztuką, zarówno filmową jak i tą z wyższej półki niejednokrotniej korzystali z komputerów Commodore. Więcej na ten temat możemy znaleźć w magazynie:

COMMODORE & AMIGA "Kto się bawi Amigą”,czerwiec 1992, num. 6

W dzisiejszym świecie obróbki cyfrowej jest to niestety temat zamknięty -  wywołuje reakcje pobłażania wśród użytkowników wydajnych komputerów PC czy stacji roboczych specjalnie do tego przygotowanych. Każdy z pewnością z czasów młodości pamięta jakieś filmy tworzone w PAL lub NTSC czy to z przyjęć rodzinnych, reklam bądź teledysków. Wiele z nich dotyczyło w zasadzie tylko gier i całkiem nieźle przedstawiało wspaniałe właściwości sprzętu produkowanego wtedy przez Commodore. Aby nagrać swój pierwszy film taką właśnie metodą - należy posiadać (kasetę VHS i magnetowid) oraz na przykład program SCALA firmy Scala Infochannel. Musimy wziąć pod uwagę fakt, że uzyskany materiał może być słabej jakości, a dźwięk pozostanie wyłącznie jako mono (w zależności od źródła nagrania jakim dysponujemy). Program oferuje wiele funkcji, z których najważniejszym jest wybranie tzw. punktów fokusu obrazu, poprzez które będziemy manipulować całą gammą przeznaczonych dla niego efektów. Bardzo duże grono osób zajmujących się dawniej tego typu zadaniami stosowało Commodore Amiga 2000 z kartą turbo oraz rozszerzeniem pamięci Fast-Ram. Zwykła Amiga 500 bez twardego dysku może nieco utrudniać pracę w tym programie.

Otrzymany wynik naszej pracy - nie wchodząc specjalnie w szczegóły - możemy zapisać jako projekt na dyskietce lub przeznaczonym do tego nośniku. W odpowiednim momencie (czas - pozycja) następuje przeskok do odpowiedniego punktu fokusu specjalnie przez nas wybranego, poczym urchomione jest odpowiednio zaplanowane intro (obrazek). Kolejne następujące po sobie sceny możemy bez problemu dowolnie dodawać do całości. Polecam ten program każdemu fanowi starych komputerów oraz filmów video. Wiele ciekawych porad możemy uchwycić podczas czytania instrukcji do programu, a zwykła recenzja w żadnym razie nie odda potencjału tej aplikacji. Należy wspomnieć, iż firma w 2015 roku wydała najnowsze oprogramowanie o nazwie Scala Enterprise w wersji 10.5.4.

Jako ciekawostkę wykraczającą poza łamy tej recenzji, a dotyczącą tematu montażu, możemy przedłożyć nagranie pochodzące z dema scenowego - powstałe w latach dziewięćdziesiątych. Pewnej grupie programistów udało się zmieścić prawie 21 godzin materiału pochodzącego z kamery VHS na jednej dyskietce. Zawartość była demonstracją scenową (najprawdopodobniej miksowaną) utworzoną w wersji mono o charakterze fanowskim. Kluczem do tego wyczynu była podobno kompresja oraz jednocześnie crunching (takim programem jak np. Power Cruncher).