A MOŻE JEDNAK AMIGA ?
Komputer Amiga 1200 Magic dystrybuowany przez firmę ESCOM oraz COMMODORE AMIGA (oryginalny), może być w różny sposób rozbudowywany. W sprawie takich elementów jak ilość pamięci operacyjnej, przyspieszającej wykonywanie operacji karty turbo, układu Kickstart czy wielkości dysku twardego najlepiej zapytać się fachowców. Samodzielne składanie może przysporzyć wiele problemów, a jednak będziemy musieli odpowiedzieć sobie na pytanie, co tak naprawdę potrzebujemy.
Po pierwsze, na jakiej generacji komputerów Amiga zależy nam najbardziej. W tym wypadku trzecia generacja lub nawet czwarta nie wchodzi zbytnio w rachubę (w przypadku Amigi z płytami głównymi A-1200). Gdy myślimy o generacji trzeciej bierzemy pod uwagę zdolność pracy w systemie Amiga OS 3.5, a czwartej Amiga OS 4.1 lub system Linux Morph.
Po drugie, do jakich zastosowań chcemy wykorzystywać zakupiony sprzęt. Wiele programów graficznych z pewnością będzie potrzebowało nowszej karty turbo lub karty graficznej. W grach przeniesionych z komputerów PC (tzw. portach ) z pewnością przyda się szybki procesor wraz z wydajnym akceleratorem. Dużo danych kopiowanych z Internetu, będzie wymagało sporej ilości miejsca a więc duży dysk twardy plus kontroler dysków.
Po trzecie, czy otrzymany zestaw będzie posiadał wystarczające jak na dzisiejsze czasy parametry wydajnościowe zadowalające przeciętnego użytkownika. Taka wiedza przydaje się przy używaniu Internetu lub korzystaniu z aplikacji emulujących różne systemy operacyjne czy inne komputery.
Po czwarte, ile zaoszczędzonych funduszy, będziemy mogli "wysupłać" na potrzebne elementy.
W przypadku podstawowej wersji Amigi 1200 posiadamy już takie elementy jak klawiatura, myszka, porty rozszerzeń dla kart PCMCIA, bądź dysków HDD i napędów CD/DVD. Nie korzystamy zbytnio z zewnętrznych akcesoriów dedykowanych dla najnowocześniejszych komputerów PC. Brak tutaj urządzeń usb, sprzętu typu skanery czy drukarki sieciowe. Wielkość pamięci pozwala nam na podstawowe (czytaj minimalne) zastosowanie systemu Workbench 3.x, do grania w starsze gry, korzystania y dysków twardych, które działają w trybie DMA-0 i nie przekraczają wielkości 2 GB (możliwe jest używanie modeli posiadających również 4 GB). Większość napędów CD/DVD działa na zasadzie wyprowadzenia ich na zewnątrz AMIGI, czy to luzem czy poprzez instalację w kieszeni przeznaczonej dla dysku twardego. Brak sprzętu w postaci kontrolerów dysków twardych FAST-ATA 16,6 MB/s produkowanego na przykład przez firmę Elbox, systemów rozszerzających płyty do PC-Board w postaci Mediatorów czy zagranicznych kart graficznych typu Cyber Graphics na slotach Zorro II. Sytuację może komplikować brak slotów do podłączenia kart sieciowych, kart graficznych jak również dźwiękowych. Brak Scan Doublera z opcją genlock uniemożliwia korzystania (natywnego) podczas pracy na nowych monitorach w zaawansowanych programach graficznych, grach czy aplikacjach biurowych. Nie usuwa tego problemu zakup zwykłej przejściówki RGB-VGA, dającej możliwość pracy jedynie w systemie.
Poniższy schemat obrazuje przejściówkę RGB (link)
oraz jeden z kompatybilnych driverów ekranu.
Gdyby rozpocząć analizowanie problemów z wyświetlaniem obrazu na monitorach SVGA, jakie podłączamy do komputerów AMIGA, jako pierwszy powód do dumy nasuwa się kompatybilność połączeniowa za pomocą przelotki RGB-VGA i zgodność sterowników, co eliminuje jednocześnie potrzeby „głębszego poziomu”. Cóż z tego, jeśli nadal potrzebujemy monitora by zagrać w starą grę lub mamy zamiar oglądać demo scenowe. Wyświetlanie rozdzielczości PAL/NTSC przy ustawieniach odświeżania poziomego 15,75 Khz nie jest możliwe a emulacja programowa charakterystycznych trybów, pomimo iż istnieje, nie rozwiązuje czasami każdego postawionego założenia. Synchronizacja pionowa naszego obrazu też jest już nieco leciwa, 50 Hz to zdecydowanie mało. Chciałbym, więc teraz wymienić podstawowe elementy, których rekonfiguracja pozwoliłaby na wyświetlanie obrazu PAL/NTSC na monitorze SVGA. Jak wiadomo Amiga wysyła obraz, którego parametry plasują się gdzieś około - dla synchronizacji poziomej 15,76 Khz natomiast pionowej 50 Khz. Użycie przelotki RGB-LINK nie zmienia niczego poza tym, iż udostępnione jest gniazdo połączeniowe D-SUB (gniazdo monitora) żeńskie. Kabel monitora posiada właśnie tego typu gniazdo tyle, że rodzaju męskiego. Sterownik specjalizowany przy podwojeniu tychże częstotliwości odświeżania, koryguje ich parametry na coś około - pionowe odświeżanie 60-70 Hz natomiast poziome na wartość 30 Khz. Dla przykładu są to tryby takie jak MULTISCAN PRODUCTIVITY (30 KHZ /60 HZ) lub EURO72: PRODUCTIVITY (30 KHZ/70 HZ). Dla maniaków dostrajania częstotliwości dostępna jest także opcja VGAONLY, która to zaokrągla powyższe wartości np. z 29,46 khz na 30 khz - pozwala to na osiągnięcie dowolnej i dokładniejszej precyzji. Użycie wyłącznie samego sterownika nie daje nam jednak pełnego rozwiązania. Załadowanie programu lub gry w trybie PAL/NTSC powoduje natychmiastową zmianę ekranu na kolor czarny bądź emitowanie tzw. kaszy. Podwojenie trybu PAL/NTSC mogłoby najbardziej polepszyć nasz oczekiwany wynik. Tak, więc częstotliwość pozioma trybu podwójnego PAL wynosiłaby 31,52 Khz natomiast pozioma mogłaby mieć coś w granicach 75 Hz (większość monitorów SVGA). Taki efekt podjęty jest oczywiście bez żadnych sterowników ani opcji.
Posiadanie powyższego komputera jest doskonałym sposobem na wykorzystanie jego potencjału przy rozbudowie. Po upgradzie jesteśmy w stanie korzystać z wielu rozbudowanych aplikacji równocześnie. Wielozadaniowość (ang, Multitasking) była od zawsze jednym z najbardziej charakterystycznych cech systemów zarówno Workbench jak i Amiga OS. Aby zrealizować nasze zamiary poszerzające możliwości Amigi 1200 będziemy musieli najprawdopodobniej rozpocząć poszukiwania zewnętrznej obudowy typu Infinitive Tower oraz szeregu elementów wspomnianych wcześniej. Warto rozważyć zakup nowych części oferowanych w zestawieniu z systemem Amiga OS 4.1 lub Morph. Obydwa posiadają możliwość emulacji trybu M6800x0, przy czym jeden "natywnie" natomiast drugi w formule scalonej wraz z shell`em (emulacji programowej). Ich ceny są z reguły dość wysokie, jednak gwarancja z pewnością to rekompensuje, również bardzo małe rachunki za prąd (wysoki stopień energooszczędności). Pamiętać trzeba o dodaniu takich gadżetów jak standardowa stacja dysków bądź rozbudowana wersja z możliwością zapisu 1,76 MB, napędu dysków DVD, konwertera myszki pod złącze usb czy karty pamięci CF (Compact Flash) pozwalającej nam na łatwą wymianę danych.
Karta turbo, Apollo M68040 50 Mhz z 32 MB (max. 128 MB) pamięci, pozwoli cieszyć się trzecią generacją rozbudowanej Amigi 1200. Przyspieszenie w porównaniu z procesorem na płycie (Motorolla 68020) wynosi 24,5 razy więcej co klasuje się w górnej granicy średnich kart przyspieszających komputer. To, co będzie wynikało z „dopalacza” to przede wszystkim dostęp do nowszego oprogramowania wymagającego więcej pamięci RAM oraz mocy niezbędnej do obsługi wyższych trybów graficznych i powiększonej palety kolorów do 24 bity. Najnowsze systemy również pracują bardziej optymalnie, dla przykładu system Amiga OS 3.5.
Starsze gry wykorzystujące pamieciozerne instalatory WHDL lub korzystające z nieskomplikowanej grafiki 3D będzie starczało rozszerzenie FAST-RAM z 4 MB pamięci. Dobry panoramiczny 22" telewizor LCD może być dopełnieniem jakości, jeśli chodzi o odbiór wzrokowy. Świetna głębia kolorów w dobitny sposób uwidoczni zalety dawnych komputerów firmy Commodore. Pamiętajmy tutaj o zastosowaniu odpowiedniego okablowania typu COMPOSITE lub CINCH. Zwróćmy uwagę na takie szczegóły jak okresowe czyszczenie stacji dysków, odpowiedni montaż układu Kickstart (zła instalacja jest częstą przyczyną uszkodzenia płyty głównej) czy bezpieczne umieszczenie dysku twardego - czasami lepiej jest kupić dysk o mniejszych gabarytach.
Tak może wyglądać układ zasilania płyty głównej A-1200.
Diody sygnalizują odpowiedni stan.
Swoboda wyboru oraz możliwości działania są wręcz nieograniczone, więc warto spróbować choćby, dlatego czy jesteśmy w stanie podjąć samodzielnie wyzwanie. Nie należy ignorować również innych modeli w tym AMIGA 500/500+, 2000 czy 600. Rozbudowywanie tego sprzętu odbywa się mniej więcej na podobnych zasadach. Ceny takich podzespołów, z powodu trudności w odnalezieniu mogę być jednak zaporowe.
P O D S U M O W A N I E
Rozważając wybór sprzętu komputerowego zwróćmy uwagę na fakt, iż są to urządzenia elektroniczne. Wiele elementów może się popsuć już po półrocznym korzystaniu, a nawet dużo wcześniej. Powinniśmy wiedzieć, iż:
- stare elementy łatwo ulegają "rozkładowi" takie jak kondensatory, baterie podtrzymujące zegar systemowy lub porty USB (mogą niestety ulec awarii),
- o ile w przypadku komputerów PC, można łatwo w dość szybki sposób wymienić zepsute elementy, o tyle w Commodore Amiga 1200 i innych może to być kłopotliwe,
- słabe urządzenia zasilające mogą spowodować utratę nie tylko płyty, ale także innych podzespołów w tym pamięci, dysków twardych czy procesora,
- wiele części może być ze sobą nie kompatybilnych (produkowane w różnych okresach),
- zbytnia eksploatacja starszych elementów nie zawsze może zakończyć się sukcesem, dlatego może to być równoznaczne ze zniszczeniem sprzętu.
Autor: BogusWit
Pobierz...
