W niedalekiej przyszłości trwa wojna pomiędzy dwoma dominującymi rasami tego świata — północ walczy z południem. Ponieważ obie strony dysponują doskonałą bronią defensywną, bezpośredni atak stał się niemożliwy. Jedynym sposobem walki, mającym szanse powodzenia, jest akcja małej elitarnej jednostki w stworzonych w tym celu specjalnych wozach bojowych. Takim właśnie wozem bojowym jest Mauler Assault tank. Został skonstruowany przez najlepszych specjalistów północy. Posiada doskonałe opancerzenie i nowoczesne uzbrojenie. Na tyły wroga przenoszony jest przez "niewidzialny" śmigłowiec transportowy.
Grę rozpoczynamy od wyboru misji, każda z nich to samotny pojedynek z wieloma wrogimi pojazdami - nie tylko naziemnymi, ale także powietrznymi.
Po wybraniu misji bojowej należy przeczytać rozkazy (Text). Można także zapoznać się z miejscem zrzutu i punktem, w którym śmigłowiec zabierze Maulera oraz (najczęściej) uzyskać informacje o położeniu obiektu (lub kilku obiektów) będącego celem akcji (Map).
Mamy do wyboru 15 misji:
Podczas wyboru misji dostępne są następujące opcje:
Po zdecydowaniu się na wykonywanie określonego zadania, następuje przejście do magazynu modułów bojowych, można skompletować wyposażenie.
Każda akcja rozpoczyna się animowanym obrazem zrzutu. Gdy czołg dotknie ziemi — znajduje się natychmiast na polu walki. Nie można spokojnie czekać, gdyż natychmiast pojawiają się wrogie pojazdy i rozpoczynają ostry ostrzał. Choć Mauler jest czołgiem posiadającym oszołamiające wprost opancerzenie, nie może bezkarnie narażać się na ogień wroga. Podstawową metodą obrony jest ruch. Nie można stać w jednym miejscu, trzeba poruszać się, najlepiej zygzakiem. Pojazdy i stacjonarne instalacje bojowe wroga nie są jedynym przeciwnikiem — należy uważać na ukształtowanie terenu: nie próbować wjeżdżać na wzgórza, unikać jazdy po lesie. lepiej rezygnować z forsowania "wpław" rzeki... Nawet zniszczone instalacje przeciwnika i resztki budynków mogą być przyczyną chwilowego uwięzienia czołgu i uszkodzenia gąsienic.
Sterowanie grą jest dosyć proste. Na początku należy podać ogólne parametry — F7:
Object Complexity — stopień złożoności obiektów występujących w grze: od najniższego Low, przez Medium i High, do najbardziej skomplikowanych — Mega. Im mniej szczegółów, tym uboższa grafika, ale szybsza animacja.
Ground Detail (On/Off) — elementy podłoża, efekty podobne jak w wypadku obiektów.
Sound Effects (On/Off) — włączenie/wyłączenie efektów dźwiękowych.
Device — system sterowania, dostępna jest mysz, joystick i klawiatura. Najwygodniejszy jest chyba joystick (najłatwiejsze sterowanie czołgiem — przyspieszanie, jazda do tyłu, czy zwroty; trochę wolniej działa podczas wybierania dodatkowych opcji, np. włączania urządzeń obserwacyjnych).
Battle Command trudno zaliczyć do symulatorów, może pod etykietką "gra ZRĘCZNOŚCIOWO—symulacyjna", ponieważ właśnie na stronę zręcznościową jej twórcy położyli nacisk. Elementy symulacyjne raczej tworzą nastrój, a nie są sednem gry.
Grafika wektorowa zastosowana w Battle Command jest bardzo dobra, mimo, że upłyneło już sporo lat od jej realizacji (styczeń 1991 r.). Wygląd otoczenia, choć zawsze "zielonego", jest bardzo urozmaicony. Nie odnosi się wrażenia, że akcja toczy się w tej samej okolicy.
Akcje są ciekawe, o różnym stopniu komplikacji i trudności. Choć jest ich tylko piętnaście, mogą dostarczyć dużo wrażeń przyjemności (do niektórych trzeba "podchodzić" wielokrotnie. Dużym plusem jest obecność sil powietrznych przeciwnika (choć walczyć z nimi nie jest tak prosto).
Gambler
Tu możesz podzielić się swoją opinią na temat recenzji Super czołg!.