Była sobie dobra, biedna dusza, która błąkałaby się jeszcze przez wiele stuleci, gdyby nie zrządzenie losu. Sprawiło ono, iż stała się potrzebna w zapomnianej krainie, istniejącej zanim złote smoki odwiedziły Starą Ziemię...

Taką właśnie duszą, lecz już po reinkarnacji, będziesz odkrywał mroczne tajemnice gry DRAGON STONE. Pomijając jednak tę niewątpliwie ważną warstwę mistyki, na początku wybierasz, czy grać będziesz facetem czy amazonką. Do przejścia aż 7 coraz trudniejszych poziomów w różnych sceneriach.
Jak nietrudno się domyślić świat, w którym przyjdzie Ci walczyć o wolność biednego pospólstwa to najbardziej chyba malowniczy ze wszystkich zwany fantasy. Dodatek role-play to czysty chwyt reklamowy. Nie dziwne zatem, że Twoim orężem będzie miecz oraz pociski psioniczne. Niestety są to jedyne Twoje środki zaradcze na wrogów -nie możesz wylosować współczynników postaci, ani jego ekwipunku. Jednak w czasie gry będziesz mógł doskonalić swoje umiejętności szermiercze i magiczne. Będziesz mógł także pozbywać się wroga za pomocą trucizn, sprytu i zdrowego rozsądku. Jednak miecz przekona ich najlepiej. Poza tym, pokonane stwory zostawiać będą pożywienie dodające Ci energii i pieniądze. Szczególnie te ostatnie są bardzo istotne: czy przeznaczysz je na piwo, czy na napój przywracający Ci życie (choć to niewielka różnica).

Twoje czynności podzielone są na dwa rodzaje - aktywne (rąbanie, chodzenie) i statyczne (gadanie, kupowanie, przyglądanie). Do pierwszego rodzaju potrzebny tylko dobry joystick i szybkie wciskanie fire, a do drugiego trochę pomyślunku i niewyrwana spacja w klawiaturze. Mianowicie po naciśnięciu właśnie jej ukazuje się ekran z Twoim ekwipunkiem, tym co widać w otoczeniu, statystykami i ilością złota.

Bardzo istotnym elementem gry jest teleportacja. O ile na początkowych poziomach wystarczy podejść do kamiennego kręgu i wyczytanie formuły magicznej z odpowiedniego pergaminu, to na dalszych są już problemy. Radzę wtedy dokładnie obejrzeć krąg, bo może Ci się tylko wydawać, że to magiczny krąg, a po upewnieniu spełnić wszystkie warunki wypisane na kamiennych posągach. Jest to zazwyczaj jeden warunek - należy odczytać zaklęcie w odpowiednim języku. Należy więc znaleźć pergamin i już. A co jeśli masz pergamin, odczytujesz i nic? Trzeba wtedy sprawdzić, czy krąg nie jest uszkodzony w jakiś sposób. Np. jeden z głazów jest wyraźnie niekompletny, albo niezbędny do kręgu, w którym trzeba odczytać język Wody, zbiornik wodny wysechł itp. Jeśli tak, znajdź sposób na doprowadzenie kręgu do stanu używalności i wypowiedz zaklęcie.

O ile na początku potrzeba tylko dobrze machać mieczem i strzelać magicznymi kulami, to z czasem o wiele ważniejszy będzie kontakt z ludźmi. Aby porozumieć się z nimi wystarczy podejść i przełączyć spacją na czynności statyczne. Wroga od człowieka, z którym można porozmawiać można dość łatwo rozróżnić. Dla ułatwienia tacy ludzie nie poruszają się. Można ich zatem spotkać albo w pomieszczeniach, albo na zewnątrz, ale również nieruchomych. Rozmowa przebiega prozaicznie - on coś mówi, a Ty tylko naciskasz, aby kontynuować jego zaczęty wątek. Od czasu do czasu możesz wybierać jedną z odpowiedzi - „tak" lub „nie", bądź wybrać coś do kupienia. Ludzie są więc bardzo istotnym źródłem informacji. Dlatego uważnie czytaj, co mają Ci do powiedzenia i postaraj się wykonać wszystkie ich prośby, a uda Ci się z powodzeniem zyskać ich zaufanie i pomoc.

Teraz coś o taktyce walki, której pozornie nie ma w takich grach. Walcz na dystans, nie daj się okrążyć przez kilku przeciwników. Niepotrzebnych bójek unikaj, a jeśli jest to nieodzowne - oddaj pierwszy cios, potem wyczekaj aż wróg znowu podejdzie i zaatakuj dopiero wtedy, gdy podejdzie na odległość ostrza miecza. Nie ma sensu robić „młyna" mieczem, kiedy oponent jest dalej, bo będą to cięcia nieprecyzyjne. Na poziomach leśnych strzelające rośliny trzeba niszczyć jednym ciosem i uciekać, aby nie trafiła Cię kula. Jeśli masz natomiast problemy z pozbyciem się Spydry, używaj pocisków psionicznych i ukrywaj się za krzakami.

Przygodówka ta przypominająca CHAOS ENGINE w wersji fantasy. Ma wiele walorów estetycznych i zabawowych. Grafika oddaje klimat świata, na drodze spotyka się wciąż nadciągające znikąd i zewsząd zarazem potwory, a fabuła została całkiem logicznie i interesująco przemyślana. Jak już wspomniałem na początku - nie jest to role-play, przynajmniej w moim rozumieniu tego słowa, ale spodoba się zarówno „zręcznościowcom" jak i role-playerom.