Dylan Dog: Through the Looking Glass to gra przygodowa wydana w 1992 roku na platformę Amiga. Gra opiera się na popularnej włoskiej serii komiksowej o detektywie o imieniu Dylan Dog, który specjalizuje się w rozwiązywaniu paranormalnych zagadek. To druga gra studia Simulmondo oparta na opowieściach grozy o Dylanie Dogu i całkowita zmiana w stosunku do poprzedniej gry Dylan Dog - The Murderers.
Dzięki lepszej fabule, połączonej z piękną grafiką i muzyką, Simulmondo stworzyło interesującą i wymagającą przygodę, która pochłonie cię na wiele godzin. Fabuła, przynajmniej na początku, jest dość prosta: stary antropolog zostaje znaleziony okrutnie zamordowany w swoim domu w Londynie. Jako Dylan Dog zostajesz poproszony przez siostrzenicę antropologa, by ją ochronić i zbadać śmierć jej wuja. Reszta fabuły zostanie ujawniona w miarę postępu gry, a jej opisanie tutaj byłoby przestępstwem.
Simulmondo tworząc tą grę, tym razem rozwój nie skupił tylko na pięknym dźwięku i grafice, które były zawsze ich mocną stroną, ale stworzono interesującą grę z wspaniałymi postaciami, przyzwoitymi łamigłówkami i doskonałą atmosferą. Pierwszym znaczącym elementem jest interfejs: zupełnie innowacyjny system oparty na ikonach, który daje graczowi poczucie pełnej interaktywności z otoczeniem i postaciami, bez potrzeby wprowadzania tekstu ani listy czasowników, ale tylko intuicyjne kombinacje dwóch przycisków myszy (oczywiście patrząc na czasy wydania gry, to było coś!).
Fabuła gry nie jest zbyt liniowa, co oznacza, że wiele razy będziesz wybierać między kilkoma miejscami, które możesz odwiedzić w tym samym czasie: twoj czas jest ograniczony i możesz odwiedzić tylko jedno lub dwa z nich, a wybór, który dokonasz, nie zawsze będzie słuszny. Chociaż może to wydawać się frustrujące, pojawia się tu jeszcze jedna miła cecha: obecność "autora" fabuły gry. Ta postać pojawia się tylko wtedy, gdy nie osiągnąłeś niczego użytecznego w określonym czasie lub gdy zapomniałeś o czymś ważnym: w tym przypadku cofnie cię w czasie i pozwoli na próbowanie różnych sposobów. Oznacza to, że gra nie ma ślepych zaułków, i nie musisz się obawiać, że zostawisz ważne przedmioty lub informacje za sobą. Jedynym problemem z tym systemem jest to, że czasami gra niejawnie ujawnia, co powinieneś zrobić, psując trochę zabawę.
Ogólnie rzecz biorąc, to wymagająca gra grozy, której nie powinien przegapić żaden poszukiwacz przygód.
Tu możesz podzielić się swoją opinią na temat recenzji Przez lustro.