Heniek był archeologiem (przynajmniej on tak o sobie myślał). Pewnej nocy, w pewnej knajpie, pewna staruszka opowiedziała mu o pewnych starożytnych budowlach za lasem. Nazajutrz, nie bacząc na kaca, Heniek pognał na spotkanie z przygodą...

Chodzisz gościem po podejrzanej i dość niebezpiecznej okolicy, podnosisz różne przedmioty, używasz ich na innych (głaz trzeba położyć na zapadce, by otworzyć sobie dostęp do dalszych plansz itp.). Wszystko podporządkowane jest pewnemu ciągowi przyczynowo-skutkowemu, co w połączeniu z elementami zręcznościowymi przypomina ideą DIZZY`EGO. Gdy podchodzisz do jakiegoś ważnego przedmiotu lub miejsca, jego wizerunek pojawia się w specjalnym okienku. Odpowiednim klawiszem badasz przedmiot i jeśli masz jakiś pomysł z nim związany, przechodzisz do menu na dole ekranu. Możesz wziąć przedmiot do kieszeni (masz tylko jedno miejsce, musisz więc trochę pogłówkować), użyć go lub, jeśli już jakiś niesiesz, położyć go w miejscu, w którym stoisz. Możesz też używać jednego przedmiotu na drugim.

Część zręcznościowa także nie została zaniedbana. Na naszej drodze natykamy się (dosłownie!) na wysuwające się nagle dzidy i kolce, obcujemy z niebezpiecznymi zwierzątkami (kto by pomyślał, że ryby czy pająki mogą być tak niebezpieczne), ale najwięcej okazji do nagiej śmierci mamy skacząc na wszelakie platformy, przeskakując dziury itp. Ta dość irytująca cecha, tak powszechna w tego typu grach, została tu perfidnie wyolbrzymiona (ale może to tylko moje subiektywne odczucia). Mamy do dyspozycji trzy życia, które możemy stracić natychmiast (na przykład skacząc w otchłań), bądź na skutek wyczerpania energii. Tej ubywa nam przy kontaktach z wyżej wymienionymi dzidami czy stworzeniami. Od czasu do czasu zdarza nam się znaleźć owoc, który dodaje nam energii. Ot i cała historia.

Pierwsze co rzuca się w oczy, to stosunkowo niezła grafika i duży sprite głównego bohatera. To ostatnie powoduje zwykle pewną drętwość animacji. W ogóle w tej grze wszystko jest duże - to bardzo dobrze. Oprawa dźwiękowa także jest w porządku.

Niezła gierka i to pod wieloma względami. Dla „platformowców" kolorowa grafika i trudne plansze, dla zwolenników łamania głowy mnóstwo zagadek do rozwikłania.