Wszystko zaczęło się od dwóch gier na PC. Najpierw Wolfenstein, następnie Doom — te dwie pozycje świadczyć miały o przewadze komputerów PC nad Amigą. W prasie komputerowej „uczeni" ludzie zaczęli przekonywać czytelników, że gry 3D nigdy nie pojawią się na Amigę. Jednak ambitni programiści po raz kolejny pokazali, że nie ma rzeczy niemożliwych. Zaczęły powstawać jedna po drugiej procedury umożliwiające poruszanie się w trzech wymiarach. Procedury coraz doskonalsze, działające znakomicie nawet na „gołej" A1200 (a czasem i na starej pięćsetce). Jedną z polskich propozycji w tej dziedzinie jest gra Monster z Laboratorium Komputerowego Avalon.

Monster przeznaczony jest dla "AGA-owiczów". Na pewno nie wyróżnia się szczególnie atrakcyjnym wykonaniem. Chociaż tekstury nałożone na obiekty są wystarczająco urozmaicone, to ich wzory są proste, a po zbliżeniu się do ścian widać duże piksele. Również skok przy poruszaniu się jest spory, lecz animacja na szczęście zachowuje jako taką płynność. Wszystkie wymienione ograniczenia nie są przypadkowe. Umożliwiły one stworzenie zarówno teksturowanych ścian, jak i podłogi czy innych obiektów (drzew, domków itd.).
Wpływ na atrakcyjność gry mają także przeciwnicy. W Monsterze potworów wszelkiej maści jest zaledwie kilka rodzajów, od powolnych i ociężałych do szybkich i silnych, niekiedy zabijających jednym ciosem. Żaden z nich nie jest jednak przeciwnikiem godnym gracza. Na giwerę w jaką zostajemy wyposażeni na początku gry (to jedyna dostępna broń, skandal!!!), nie ma mocnych. Do tego dochodzi fakt, iż wrogie stwory mają zerowy stopień inteligencji — poruszają się wyłącznie po linii prostej w kierunku gracza. Powoduje to blokowanie ich na ścianach budynków, przez co na dalszych planszach głównym przeciwnikiem grającego są już nie potwory, lecz szybko uciekający czas. Zapewniam, że odnalezienie jedynego ocalałego potworka w labiryncie ścian nie jest sprawą najłatwiejszą (a tylko w ten sposób można przejść na następny poziom).