Twoim zadaniem w grze Ninja jest przejście przez Pałac Śmierci, zebranie siedmiu idoli i powrót na ekran startowy w jednym kawałku. W każdym ekranie czeka na Ciebie grupka bandytów i złych ninja, ale na szczęście masz do dyspozycji dużą ilość ruchów, w tym ciosy pięściami, skoki z kopnięciem, cięcia mieczem i obracające się gwiazdy śmierci. Głównym problemem wersji na C64 jest to, że jest zbyt łatwa! W pokojach jest bardzo niewiele złych ninja (są najpotężniejszymi przeciwnikami w grze), więc będziesz miał do czynienia tylko z słabymi bandytami, którzy mogą być szybko pokonani skokiem z kopnięciem lub trzema obracającymi się gwiazdami śmierci. Na górnym piętrze wersji na Atari zazwyczaj spotykasz coraz więcej złych ninja (czasami 2-3 naraz), którzy mogą Cię zabić jednym uderzeniem. Rzadko widziałem jakichkolwiek wrogów w grze na C64, więc nie było tam zbyt wiele wyzwań w zdobyciu siedmiu idoli. Muzyka w tej wersji jest nieco zniekształcona i mniej przyjemna do słuchania niż w wersji na Atari 8-bit.

Mimo swoich wad, Ninja to wciąż świetna gra. Ma piękną grafikę, dobrze się nią steruje i jest idealna na szybką sesję gier.