Jordan Mechner, Brøderbund Software, rok 1989 i gra Prince of Persia, bez wątpienia gra legenda. Właśnie w 1989 roku na sprzęcie  Apple II swój debiut zaliczył książę Persji stając się jednocześnie jedną z najlepszych gier tamtych lat i nie tylko tamtych odległych lat.  Apple II było pierwszym sprzętem na którym ukazało się już kultowe dzieło J.Merchera lecz nie ostatnim, i tak PoP zasilił bazę gier takich systemów jak Amiga, Amstrad CPC, Atari ST, Macintosh, PC, NEC PC-9801, ZX Spectrum, NES, SNES, Sega Mega Drive, Sega Master System, TurboGrafx-16. Dwanaście systemów do gier i w końcu po 22 latach za sprawą niejakiego MrSid'a Prince of Persia pojawia się na trzynastym systemie jakim jest nie mniej legendarne C64. Troszkę dziwna sytuacja, 22 lata przyszło nam czekać na jednego zapaleńca który na bazie kodu z Aplle II stworzył  wersje na C64, czemu? To najlepiej wyjaśniają słowa ojca projektu Jordana Mechnera zamieszczone na stronie fanowskiej wersji Prince of Persia :

"To szalone! W 1989 roku, kiedy robiłem PoP-a na Apple’a II, nie mogłem nikogo zainteresować ewentualnym stworzeniem portu na C64… ponieważ był to zbyt stary system. :) Jestem zdumiony ilością pracy, jaka musiała zostać w to włożona."

Jeśli popatrzymy na rok produkcji gry, systemy z tamtego okresu, to jest trochę dziwne - systemy takie jak C64,C128 zbyt stare? Mniej zaawansowane technologicznie od ZX Spectrum czy Amstrada? To mnie właśnie dziwi, ale na całe szczęście w końcu pojawił się jeden zapaleniec który dał życie wersji na C64, więc pora skończyć z drętwą historią a zająć się Prince of Persia na C64.

Jak już przeczytaliście wersja na C64 powstała dzięki jednemu człowiekowi który bazował na pierwotnym kodzie gry, czyli dostajemy
oryginalną wersję gry, bez żadnych ulepszeń, nowych poziomów, nowym schemacie rozgrywki itp. Więc jak w oryginale fabuła przeniesie nas do Persji gdzie pod nieobecność króla władzę przejmuje  wezyr Jaffar.  Zasmakowaszy władzy Jaffar nie ma zamiaru z niej rezygnować, lecz aby przejąć na dobre tron Persji musi poślubić córkę króla. Jak to bywa w tego typu historiach nic na siłę i tak jest tym razem, księżniczka oddała swoje serce innemu i nie ma zamiaru spełniać żądania żadnego władzy wezyra. Nie mając wyjścia Jaffar pojmuje ukochanego księżniczki i zamyka w lochach pałacu, zaś samej księżniczce daje propozycję nie do odrzucenia, ślub lub śmierć! I w ten oto sposób rozpoczyna się nasza przygoda, przygoda w której musimy wydostać się z lochów, skopać tyłek wezyra a na końcu poślubić ukochaną.

Fabuła zgodna z oryginałem, zresztą tak samo prezentuje się schemat rozgrywki - dla mniej pamiętliwych, latamy po komnatach, naciskamy tam różne dźwignie( płyty w podłodze bądź suficie ) bijemy się z kilkoma rodzajami strażników, wiadomo im dalej tym bardziej wymagający. Idąc dalej, zbieramy magiczne miksturki w trzech kolorach, czerwone odnawiają energię przyszłego księcia Persji, niebieskich nie tykamy, natomiast białe dodają nam dodatkową kreskę do żywotności naszego bohatera :D I tak dochodzimy do animacji, a ta daje radę na C64, księciunio zachował dobrze znane ruchy które są nam znane przede wszystkim z wersji na PC. I w tym elemencie wersja na C64 nie odstaje od pierwowzoru z Aplle II i nowszych sprzętów, wszystko śmiga jak należy.

Grafika jak na możliwości graficzne C64 też daje radę, fakt trochę brak do takiej wersji z PC czy Amigi lecz oryginałowi z Apple'a nie ustępuje ( różnica w wyświetlanych kolorach ). Jeśli chodzi o muzykę,  jest dobrze, wszystko co usłyszymy w poszczególnych momentach gry jest dobrze samplowanie przez co nie musimy zatykać ucha.

Czy warto było czekać 22 lata ? Uważam że wersja na C64 nie odstaje przede wszystkim grywalnością  od innych wersji, graficznie i muzycznie też jest bardzo dobrze, nic tylko grać.