MicroProse, znana na całym świecie z programów symulacyjnych oraz kilku niekonwencjonalnych pomysłów (vide Pirates i Sword of the Samurai), tym razem uraczyła nas programem, który trudno jednoznacznie zakwalifikować. Według mnie jest to gra strategiczna, lecz o wielu elementach symulacji.

Program przenosi nas dokładnie w rok 1900, umiejscawiając na jednym z wybranych terenów Europy lub ówczesnej Ameryki Północnej. Możemy wybrać stopień trudności od początkującego (lnvestor), aż po magnata kolejowego (Tycoon). Do dyspozycji gracza pozostają także warunki symulacji — współpraca, konkurencja, ostra konkurencja.

Zaczyna się gra. Jako nieopierzony przedstawiciel wielkiego biznesu bierzesz kredyt na 500 tys. dolarów i rozpoczynasz działalność. Razem z Tobą startuje trzech innych magnatów — odtąd między wami będzie się toczyć nieustanna walka.

Do dyspozycji masz trzy opcje budowania: stacji, trasy i pociągów. Od Ciebie zależy, czy połączysz żelazną nitką Breslau i Stettin czy z Krakowa będzie można dojechać do Warszawy, wreszcie, w Twoich rękach losy komunikacji berlińskiej. Ponieważ mapa gry obejmuje cały ówczesny cywilizowany świat, każdy może wybrać się w swoje rodzinne strony.

Na początku powinno się zbudować trasę — dokonuje się tego po naciśnięciu klawisza NumLock. Każdy odcinek kosztuje, więc należy dobrze rozważyć przebieg całej trasy.

Jeśli, wiodąc nitkę, natrafisz na rzekę, ujrzysz, jak inżynierowie w tamtych czasach budowali most. Jeśli natrafisz na góry, będą kopać tunel. Wszystko to kosztuje; most drewniany jest mniej trwały, za to tańszy, a lepsza jest długa obwodnica niż średni tunel. Tego wszystkiego doświadczysz na własnej skórze, obserwując uciekający licznik pieniążków...

Wreszcie przyjdzie czas na pierwszą stację. Wystarczy wybrać opcję BUILD STATION oraz rodzaj stacji i już po bólu. Na początek proponuję zwykły przystanek za 50 tysięcy, gdyż na wielkie dworce jeszcze za wcześnie.

Program automatycznie nazywa zbudowane stacje, w zależności od ich umiejscowienia. Mamy więc np. Danzig, Danzig Hills, Danzig Valley itp. Oczywiście miasta są zaznaczone na mapie przez nazwy i znaczki, lecz w przypadku trudności z odnalezieniem np. rodzinnego Aachen można posłużyć się opcją FIND CITY.

W trakcie burzliwego budowania trasy trzeba zwrócić szczególną uwagę na cel powstania takiego właśnie połączenia. W każdej chwili można zorientować się, jakie towary i w jakiej ilości dany rejon ma szansę produkować i ile potrzebuje. Spontaniczne budownictwo nie kończy się dobrze.

Wreszcie  uruchamiamy  pierwsze połączenie. Opcją BUILD TRAIN wybieramy rodzaj parowozu, dokupujemy doń potrzebne wagony (najważniejsze są pasażerskie i pocztowy), i w świat! Każdy pociąg dostaje określoną trasę i dyspozycje na cztery stacje naprzód. Niestety, w przypadku złej identyfikacji na początku gry, można zbudować tylko dwa pociągi.

Zaczyna się ruch. Rzut oka na mapę z oddalenia pozwala stwierdzić, że konkurencja nie śpi. Może się zdarzyć nawet, że dwaj menedżerowie będą chcieli zbudować swoją stację w tym samym mieście. Odbywa się wtedy plebiscyt i wygrywa po prostu lepszy.

W miarę zdobywania pieniędzy z przewozu ludzi i towarów, trzeba mądrze rozbudowywać linie, zwiększać ilość pociągów, unowocześniać skład. Prasa donosi o rekordach prędkości na danych trasach, komentuje walkę rynkową, informuje o nowych typach lokomotyw.

Do dyspozycji gracza pozostaje giełda, gdzie można wykupywać akcje konkurencji, sprzedawać własne — wszystko w celu powiększania licznika dolarów i zwiększania samozadowolenia.

Ta gra może naprawdę wiele nauczyć. Nigdy nie byłem dobrym strategiem, lecz po kilkunastu nieudanych próbach w Tycoonie wreszcie po raz pierwszy wygrałem w Reversi.

W sumie gra warta jest nie tylko swojej oceny, ale i kilku nocy, które na pewno Ci ukradnie.