Wielu osobom firma Core Desing kojarzy się przede wszystkim z znakomitą serią Tomb Raider, lecz nim powstała osławiona seria z cycatą panią poszukującą przygód, Core w 1989 stworzyło nie mniej kultową dziś produkcję Rick Dangerous. Rick Dangerous to jedna z najlepszych gier platformowych w jakie dane było mi grać, zresztą pewnie nie tylko mi, wiele wspaniałych chwil spędzonych z produkcją Core na C64, oczywiście poczciwa komoda nie była jedynym system na jakim ukazał się Rick - w sumie gra ukazała się na systemach PC, Amiga, Atari ST, ZX Spectrum oraz na systemie Amstrad CPC, my zajmiemy się wersją na ten ostatni system. Nim przejdę do rzeczy trzeba zaznaczyć iż produkcja Core jest mocno wzorowana na serii Indiana Jones, z tym małym wyjątkiem że nasz główny bohater nie jest archeologiem lecz brytyjskim agentem - życie agenta do lekkich nie należy o czym bardzo szybko przekonał się Rick, a jego misja rozpoczęła się...

W 1945 roku, tego właśnie roku Rick dostał od przełożonych swoją pierwszą misję której celem było odnalezienie tajemniczego artefaktu plemienia Goolus'ów. Rick wyruszył w podróż do Ameryki Południowej, niestety na skutek awarii samolotu musiał się katapultować, szczęście w nieszczęściu Ricka, po tym jak uszedł z życiem z spadającego samolotu, trafił do dżungli gdzie odnalazł artefakt oraz plemię Goolus'ów, niestety mało przyjaźnie nastawionych do niego. Z swojej pierwszej misji Rick wywiązał się znakomicie, lecz to był dopiero początek tego co czekało naszego agenta.

Oczywiście ciąg dalszy tej banalnej historii poznacie sami grają w Rick Dangerous, my tymczasem przejdziemy dalej. Sama rozgrywka nie różni się niczym na Amstradzie - podobnie jak na chyba najbardziej ogrywanej wersji z C64, nasz agent musi przemierzyć pięć całkiem ciekawych i wymagających poziomów, niestety poziomy są dość krótkie względem tego co oferują wersje z Amigi czy Atari ST. Mimo tego że poziomy są krótkie, to ukończenie ich, może nam zająć trochę czasu a to za sprawą sporej ilości pułapek czy przeciwników. Cała zabawa skupia się na dokładnym poznaniu danego poziomu, bez tego ani rusz - naturalnie Rick nie jest bezbronny, do dyspozycji ma pistolet, bomby oraz nuż. Należy pamiętać że amunicja oraz bomby nie są nieskończone, ale co jakiś czas natrafimy na skrzynki z odpowiednią amunicją, lecz żeby nie było zbyt łatwo trzeba uważać aby nie wysadzić danej skrzynki, bez bomb możemy nie przejść dalej, a brak amunicji w pistolecie może też być bardzo kłopotliwy. Jak wspomniałem wcześniej, sama rozgrywka nie różni się niczym z tego co znamy z C64, więc pora zająć się stroną techniczną wersji na Amstrada CPC.

Tutaj jest dobrze i nie dobrze, od strony graficznej gra prezentuje się bardzo dobrze, duża paleta kolorów sprawia iż wszystkie pięć poziomów prezentuje się naprawdę ładnie, choć żadnych dodatkowych fajerwerków nie uświadczymy. Grafika, grafiką, strona muzyczna prezentuje się niestety biednie, w grze nie znajdziemy muzyczki wprowadzającej do danego poziomu ( dodatkowo nie ma ma tych skromnych animacji poprzedzających rozpoczęcie danego poziomu ), zaś same odgłosy wystrzałów, eksplozji oraz inne dźwięki prezentują raczej średni poziom, na całe szczęście nie drażnią i nie psują znakomitego klimatu gry.

Ogólnie mówiąc wersja na systemie Amstrad CPC trzyma poziom.

Giera na 8