Zawsze lubiłem symulatory jazdy motorem. Pomykałem dzień i noc różnymi komarami, motorynkami, osami. To szaleństwo trwało bardzo długo, ale co za dużo to niezdrowo. Po pewnym czasie na widok motoru robiło mi się niedobrze i musiałem o nim zapomnieć.
Dotychczas sądziłem, że nie mogą powstać gry o motorach, które nie byłyby nudzące, dlatego nie zajmowałem się takowymi. Zmieniłem swoje zdanie wtedy, gdy będąc u swojego brata przez przypadek załadowałem Super Scramble Simulator. To był dla mnie lekki szok. Przypomniałem sobie wtedy o swoich motorowych przygodach i szaleństwo rozpoczęło się od nowa.
Na pierwszy rzut oka Super Scramble Simulator jest niezwykle trudny: ekran jest przedzielony na trzy części, nie można nadążyć z odpowiednim najeżdżaniem na przeszkody, trzeba uważać, żeby nie jechać za szybko na niskim biegu, jest mało czasu na przejechanie trasy (za każdy błąd naliczane są punkty karne w postaci zmniejszenia się czasu, kontynuujemy wtedy jazdę nie od miejsca pomyłki, ale od pewnego punktu znajdującego się zupełnie gdzieś indziej). Wszystko jest jednak kwestią wprawy, a czas można załatwić nieśmiertelnością. Należy tylko odpowiednio długo trenować i przykładać się do tego. Nie można się denerwować, ani wyginać joysticka myśląc, że szybciej pojedziemy albo podbijemy wyżej koło. Każda trasa jest do przejechania, wymaga to jednak cierpliwości i opanowania. W końcu dla chcącego nic trudnego.

Górna część ekranu pokazuje motocyklistę i motor z boku, środkowa z góry, a dolna kierownicę, liczniki, ilość punktów i czas jaki pozostał do ukończenia trasy.

Jeśli wjeżdżamy na jakąś podwyższoną przeszkodę, to musimy pamiętać o tym, że podbijamy zarówno przednie, jak i tylne koło. Patrzymy wtedy na górną część ekranu. Podchodząc do przeszkody lub jeżdżąc między tyczkami używamy środkowej części. Bardzo przydatne są również liczniki, a szczególnie obrotomierz, który zapobiega (jeśli się go używa) zatarciu lub wyłączeniu się silnika.

Cała gra podzielona jest na kilkanaście etapów, w których znajdują się po trzy trasy oznaczone literami. Na każdej trasie można zdobyć rekord, a kolejność przejeżdżania tras w etapie jest dowolna.

Trasy są różne, ale każda z nich jest typowo zręcznościowa. Na niektórych jeździmy po samochodach albo po jeziorkach, na innych po pieńkach drzew, gdzie indziej wjeżdżamy do ogromnych koszy na śmieci lub skaczemy po schodkach. To urozmaicenie, jak również doskonała grafika i efekty dźwiękowe czynią grę ciekawą i interesującą.