Jest ona skutkiem nieudanej interwencji klimatycznej, która miała złagodzić skutki efektu cieplarnianego. Był to projekt znany pod nazwą Operation Blind. Całkowitą władzę nad światem sprawuje organizacja Viking Union. Nikt nie ośmielił się przeciwstawić tej dyktaturze, dopóki nie pojawił się pociąg transarctica i jego dowódca...
Zadanie, które należy wykonać jest trudne i niebezpieczne: trzeba zniszczyć Viking Union i znaleźć sposób na zakończenie wiecznej zimy.

W takich to właśnie realiach firma Silmarils umieściła akcję swojej gry. Niewątpliwą jej zaletą jest oryginalny i dobrze zrealizowany scenariusz.
Pociąg Transarctica musi przemieszczać się między różnymi stacjami, których mieszkańcy specjalizują się w wytwarzaniu określonych produktów, a także hodują mamuty i handlują niewolnikami.
Mając predyspozycje kupieckie, dzięki odpowiednim zakupom można pokryć koszty przejazdu oraz zdobyć fundusze na zakup dodatkowego wyposażenia pociągu.

Do przewozu określonego rodzaju towaru potrzebne są wagony specjalnego typu, można je nabyć na stacjach, które zajmują się wytwarzaniem taboru kolejowego, np. In Salah w pobliżu miejsca startu gry. Uszkodzone wagony naprawiamy korzystając ze specjalizowanych stacji (takich jak Aoudjila). również tam zmieniamy kolejność ustawienia wagonów, a nawet możemy je złomować.

Niektóre stacje stanowią ośrodek "życia kulturalnego", można podsłuchać dużo ciekawych rozmów - to najważniejsze źródło informacji.
Oprócz samego handlu, na drodze pociągu mogą pojawić się inne atrakcje, np. łapanie mamutów, eksploatacja złóż węgla, itp...
Ciekawie są zorganizowane walki z wrogimi pociągami. Jest to zręcznościowa faza gry. W takim pojedynku można posługiwać się działkami szybkostrzelnymi (walka z żołnierzami i mamutami), działami dużego kalibru (niszczenie wagonów przeciwnika oraz wysyłać własnych żołnierzy i mamuty do bezpośredniego starcia.

Gra sterowana jest za pomocą myszy. Zarządzanie pociągiem odbywa się za pomocą paneli kontrolnych oraz ekranu głównego.

Transarctica to interesująca gra z dobrym dźwiękiem i grafiką, nie można jednak zbytnio się zachwycać mapą sieci kolejowej, jest ona za bardzo uproszczona. Również duża liczba obrazów statycznych (stacje, eksploatacja złóż węgla...), nie co mnie zawiodła - od firmy Silmarils można oczekiwać więcej! Podsumowując, chociaż gra Transarctica nie jest światową rewelacją, to i jednak z pewnością zapewni dobrą rozrywkę na wiele długich zimowych wieczorów...