Pierwsze wrażenie z gry, podobnej do Sokobana, było cokolwiek szokujące i nieprzyjemne. Główną różnicą, jaką zauważyłem, była grafika (Sokoban był napisany na CGA). Jednak po kilkunastu minutach grania wróciła mi nadzieja Drugą wielką różnicą między tymi dwiema grami jest bowiem to, że X-It jest dużo, dużo bardziej rozbudowany. Zacznijmy jednak od początku:

Jak to często bywa, chodzisz sobie ludzikiem w poszukiwaniu wyjścia. Gdy je jednak znajdziesz, okazuje się, że dzieli Cię od niego przepaść, którą musisz wypełnić wrzucając w nią klocki kilku rodzajów. Większość klocków możesz normalnie popychać. Jednak klocki różnią się masą, co powoduje że pchać możesz jeden lekki lub dwa ciężkie, co więcej, pchanie cięższych klocków wymaga większej ilości energii.

Podłoże, po którym poruszasz się Ty i klocki, bywa różne. Oprócz normalnej podłogi spotkasz się z takimi jej rodzajami, jak:

• lód - po którym Ty się ślizgasz, lecz możesz skręcać, a klocki jadą, aż się na czymś zatrzymają.
• klej - większości klocków stojących na kleju nie dasz rady poruszyć.
• podłoga z zapadnią - klocek wpada do zapadni, po czym wychodzi z powrotem obrócony o 90 stopni.
• podłoga pod prądem - gdy na nią wejdziesz ulegniesz porażeniu (chyba, że wyłączysz prąd), jednak niektóre rzeczy działają dopiero po wepchnięciu na taką podłogę.
• woda - zazwyczaj się w niej topisz, jednak możesz zrobić most wrzucając do niej klocki, lub zamrozić ją.

Klocków jest kilka(naście) typów. Są między nimi tak ciężkie, że ich nie ruszysz, tak śliskie, że po popchnięciu ślizgają się (nawet po kleju), aż się na czymś zatrzymają. Są też klocki lodowe (rozpuszczające się powoli) i radioaktywne, których pchanie (jak i stanie obok nich) szybko pozbawia Cię energii. Dalej mamy klocki, które po wepchnięciu na prąd zamrażają w okolicy wodę, oraz klucze, które należy odpowiednio wcisnąć w dziurę w ścianie, by otworzyć drzwi. Najciekawszymi klockami są elektromagnes i teleport (oba wymagają podłączenia do prądu). Ten drugi teleportuje Cię do innego klocka (wyglądającego, jakby z każdej jego strony wystawały rury), ten pierwszy odpycha wszystkie klocki stojące w tym samym rzędzie lub kolumnie (możesz to zmienić przekręcając go w zapadni).
Poruszając się po labiryncie możesz także znaleźć serduszka (odnawiające energię), pastylki siły (pozwalające Ci pchać cięższe klocki) oraz koła, które możesz przymocować do klocków, aby łatwiej Ci było pchać (możesz je wtedy poruszać wzdłuż jednej osi).
Plansz w grze jest około 100 co pozwala na długą zabawę. Jak to często bywa, kolejne plansze są coraz trudniejsze i nieszablonowe.