Wycie silników zagłuszyło absolutnie wszystko. Z czterech stron ruszyły w swoją stronę cztery pojazdy. Jeden z nich po drodze zdobył granat -rzucił go tam, gdzie za chwile mieli znaleźć się jego przeciwnicy. Potężny wybuch targnął powietrzem. Gong! Następna runda. Po treningu i eliminacjach, po których niewiele było do zbierania po zawodnikach; przynajmniej po tych, którzy przegrali. Zwycięzcy, w swoich wspaniałych, acz nieco połatanych maszynach stanęli przed jeszcze trudniejszym zadaniem - ośmiu wytypowanych śmiałków zmierzy się w śmiertelnych potyczkach na 12 trasach rozrzuconych po sześciu planetach.
Poczynając od zasiedlonego przez duchy Zapomnianego Zamku, poprzez trasy wśród traw, Toksyczną Rafinerię. Pływające Miasto, trasy wyścigowe, a skończywszy na tropikalnych wyspach, gdzie owych tras zupełnie brak.

Kilka słów o tym, dlaczego XTR jest taki niesamowity. Gierka ta, to połączenie wyścigów i strzelaniny. Po torze ściga się 8 samochodów różnej marki (od garbusa, przez policyjne wyjce, półciężarówki, skończywszy na zgrabnych konstrukcjach wyścigowych). Grę można toczyć na kilka sposobów, począwszy od wyścigów, w których to na 12 znakomicie wykonanych trasach maksymalnie 8 graczy walczy o zwycięstwo, przez wyścigi pucharowe (trzy zestawy tras), sezonowe (jeden zestaw), skończywszy na odlotowych death-matchach (5 tras do wyboru). Na jednym komputerze, wykorzystując 2 joysticki i dzieląc klawiaturę na pół, mogą grać jednocześnie 4 osoby. Ot, po prostu -ekran dzielony jest na cztery, niezależne części. Dodatkowych 4 graczy można dokoptować poprzez modem lub kabel łączący dwie Amigi. Karkołomne trasy wyścigów o ustalonej wcześniej liczbie okrążeń obfitują w różnorodne przeszkody i specjalne dodatki. Symbole migających strzałek rozpędzają samochodzik do niesamowitych prędkości, pod znakami zapytania kryją się bonusy. Mniej przyjemne dodatki to beczki, na które lepiej nie najeżdżać, bo grożą wybuchem (samochodu też), różnorodne przeszkody wprawiające pojazd w małą wirówkę, stworki-tłuki, które z przyjemnością rozgniatają samochodziki, poślizgowe plamy oleju, odskocznie. Nie mniej pokaźna jest galeria stworków, które albo wytrącają nas z trasy, ginąc przy tym w chmurze krwi (ludziki i nieśmiertelne lemmingi), albo zakręcają nam krajobraz (ośmiornice, rekiny). Na niektórych trasach zdarzają się także przykre niespodzianki w postaci jeziorek i przepaści, w których łatwo zagubić się na wieki. Podczas śmiertelnych pojedynków podstawową bronią jest zderzak - wprawne wepchnięcie przeciwnika do wody, wrzucenie do przepaści lub nakierowanie go na rozrywkową beczkę to jeden punkt do przodu. Galeria innych broni kryje się pod znakami zapytania rozmieszczonymi na trasie, w jej poczet można zaliczyć wszelkiej maści miny, działka, pociski, bomby z opóźnionym zapłonem, a także ośmiornice i rozrywkowe owce, z którymi lepiej nie utrzymywać zbyt bliskich kontaktów. Niemniej przydatne są sprężynki, dzięki którym możemy naskoczyć na wroga i kompletnie go rozgnieść, tudzież osłony, dzięki którym przeciwnik będzie przez chwilę bezradny.

XTreme Racing oferuje także szereg opcji, dzięki którym możemy dostosować grę do sprzętu, który posiadamy. Jeśli uruchomimy tę grę na zwykłej A1200, to, niestety, jakość obrazu nie będzie imponująca - powoduje to kiepska rozdzielczość (piksela 2x2) i na dokładkę dithering rozmazujący i tak już niewyraźny obraz. Za to wystarczy dodać nawet 1 MB pamięci FAST i już jakość grafiki jest taka jak trzeba. Możemy włączyć lub wyłączyć dithering, wybrać jeden z trybów wyświetlania (pixele 1x1, 2x1, 1x2, 2x2), wymiary okienka, w którym wyświetlana jest gra, ustawić widok z kamery, a także w osobnym oknie śledzić poczynania innego samochodu, z prawie dowolnego ujęcia. Właściwie przy pełnoekranowym widoku 1x1 na A1200 z fastem XTreme racing działa zupełnie płynnie. Dopiero przy dwóch okienkach wyświetlanych na ekranie obraz zaczyna skakać. Wystarczy wtedy przełączyć tryb wyświetlania z 1x1 na 2x1 (przy minimalnej stracie jakości) i już wszystko gra.

W XTreme Racing nie radzę grać na gołej A1200. Dopiero rozszerzenie pamięci ujawnia prawdziwe możliwości tej gry. Zarówno jej pomysł, jak i wykonanie jest bez zarzutu. Szczególnie godne polecenia wydają się być pojedynki, których w wykonaniu rajdowym jeszcze nie było. Także dźwięk w grze został wykonany na poziomie. Nie brak tu szeregu odgłosów ilustrujących dokładnie to, co dzieje się na ekranie. Gorzej z muzyczkami - choć niezłej jakości, to dobór nieco ciężkawych dla ucha melodyjek z gatunku techno, rave, trance i jungle niewielu może zachwycić.