Postawiono na realizm poruszania się zawodników po boisku. Filmowano w tym celu zawodników i odwzorowano ich ruchy w programie dodając każdemu odpowiednie współczynniki ważne przy poruszaniu się po boisku. Nie ograniczono się jedynie do wiernej kopii ruchów, ale także dołączono szeroką paletę zagrań. Pomimo tego że sterujemy grą tylko sześcioma klawiszami (4 kierunki i 2 strzały), w Actua Soccer umieszczono ponad 40 typów zagrań: podania krótkie, długie, niesygnalizowane, piętą do tyłu, strzały słabe, mocne, górą, z woleja, zagrania głową, wślizgi, wejścia ciałem i wiele innych. Właściwie wszystko, co normalny piłkarz zazwyczaj robi na boisku. Każdy z tych elementów można wykonać we przeciągu określonego czasu: po wślizgu musimy chwilę odczekać zanim zawodnik wyhamuje i wstanie, przy składaniu się do silnego strzału zawsze przeciwnik ma dłuższą chwilę na odebranie piłki niż przy lekkim, szybkim kopnięciu, po mocnym strzale bramkarz może wpaść do bramki.

Wielość zagrań powoduje, że trzeba nieźle potrenować podczas próbnego meczu (na boisku znajduje się jedynie nasza drużyna i bramkarz przeciwnika) zanim wybierze się jedną z drużyn narodowych, by wziąć udział w poważnym meczu towarzyskim, ligowym czy pucharowym. Sam na początku chciałem trenować w lidze grając Brazylią (jedną z lepszych drużyn), ale szybko dostawałem po 8:0 i zrezygnowałem.
Nacisk położony na symulację daje o sobie znać w części statystycznej znacznie uboższej od FIFA Soccer '96. Nie mamy tu bowiem właściwie żadnych statystyk. Ciekawie za to rozwiązano rozgrywki ligowe. Drużyny zostały podzielone na trzy ligi A, B i C na wzór hokejowych. Możemy awansować i spadać do woli.

Nie ma gry bez wad. Tę oczywistą prawdę potwierdza Actua Soccer. Zaliczyłbym do nich pewne niedociągnięcia w grafice, znakomitej zresztą. Czasami ma się wrażenie, że piłka widziana jest przez plecy trzymającego ją bramkarza, czasami bramkarz przemierza słupek (bez konsekwencji dla obu stron). Denerwuje także automatyczne przełączanie piłkarzy. Zaczyna się robić coś jednym zawodnikiem, a już po chwili przestaje się nim sterować. W ten sposób często zawodnicy biegają po boisku jak potłuczeni i żaden nie może odebrać piłki przeciwnikowi, co najczęściej kończy się stratą bramki. Nie najlepszym pomysłem okazała się także kamera zmieniająca swe położenie podczas walki na boisku. Z pewnością płynne pokazywanie akcji z różnych ujęć wygląda wspaniale, ale gra się z tym fatalnie - za często traci się orientację. Na szczęście można na stałe ustawić jeden z rzutów kamery.

Mimo tych oczywistych niedociągnięć warto spróbować swych sił w pierwszym z prawdziwego zdarzenia SYMULATORZE piłki nożnej. To z pewnością nowe podejście do symulacji tej dyscypliny sportu nie tylko w sensie graficznym, ale i merytorycznym, a więc i nowe doświadczenie dla gracza przyzwyczajonego do piłkarskich zręcznościówek.