Ocena: ( 8.86 / 10 )
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Głosów: 7 Pobrano: 168 razy.
Pamiętam, jak wgrywałem z braćmi gry na C64 (z kaset) i kilkanaście (albo i kilkadziesiąt) razy natrafialiśmy na taki opis gier "kolejny klon Arkanoida" (lub w podobnym stylu - takie "długie" opisy) gier były na wewnętrznych stronach "okładek" od pudełek z kasetami z grami, nie ma co się dziwić) i zastanawialiśmy się, co to jest za gra ten Arkanoid. Nie dosyć, że w ogóle nie napisali (autorzy opisu), na czym polega gra, to jeszcze nieraz się trafiało na identyczny (lub niemal identyczny) opis. To tyle słowem wstępu.
Arkanoid to dość stara gra (co zresztą widać, patrząc na rok produkcji), dlatego grafiką nie powala (chyba, że jakaś nowa wersja gry). Polega na tym, że mamy deseczkę, kulkę/piłeczkę (czasem kilka naraz na planszy + na start kilka w zapasie (na wypadek, gdybyśmy jedną stracili)) i klocki do zniszczenia. Wprawiamy w ruch kulkę i ruszamy deseczką tak, aby piłeczka nie wypadła z planszy (w przypadku kilku piłeczek na planszy jednocześnie musimy pilnować, żeby ta ostatnia nie zniknęła), zanim nie zbije wszystkich klocków, z których (czasem...) mogą wypaść jakieś przydatne rzeczy (chociaż ważniejsze jest pilnowanie piłeczki od zbierania "prezentów"). Za każdy zbity klocek są punkty, a za zniszczenie wszystkich klocków na planszy jest bonus - awans do następnej rundy i możliwość usunięcia kolejnych klocków, zdobycie dodatkowych punktów i tym samym szansa na wpisanie się na hi-score.
W tej konkretnej grze Arkanoid 2: Revenge of Doh robimy to, co wyżej. Klikamy lewym przyciskiem myszki tak długo, aż piłeczka ruszy, a później ruszamy myszką w boki w taki sposób, aby nasza piłeczka odbijała się od niej i zbijała klocki. Jak nie uda się odbić piłeczki i wyleci z planszy, to nic... mamy jeszcze dwie w zapasie (w lewym, dolnym rogu okna są zapasowe piłeczki). Refleks, spostrzegawczość i koncentrację wyrabia całkiem nieźle.
Grafika jest (jak na teraz) okropna, ale nie wożna w przypadku tej gry wybrzydzać. Spójrzcie na rokj produkcji - 1988 (to po pierwsze). Po drugie, jak pogracie parę minut i nie zniechęcicie się od razu, że wam nie wychodzi, to wciągnie was Arkanoid jak bagno (albo i bardziej ;)). Uważajcie tylko na upływ czasu, bo minie on wam tak szybko, że nawet nie zauważycie, a później płacz, bo jedynka z klasówki albo za brak pracy domowej (ew. został przypalony obiad czy ciasto).
W sumie gra całkiem fajna. Jedna z gier zaliczana (obok takich sław, jak Pong czy Tetris) do klasyki gier komputerowych (w ogóle, nie tylko na PC).
Tu możesz podzielić się swoją opinią na temat recenzji Klasyka.