Ascendancy

Ascendancy
Producent i rok wydania:
The Logic Factory 1995
Platforma:
PC
Porady:
Pobierz grę
(31.161 MB)

Ocena: ( 7.4 / 10 )
12345678910

Głosów: 5 Pobrano: 61 razy.

Zaloguj się, aby ocenić grę!
Nie masz konta? załóż je!
Strategiczna gra kosmiczna, w której gracz kontroluje imperium, rozwijając technologię i planując ekspansję.
Ascendancy:  Ascendancy:  Ascendancy:  Ascendancy:  Ascendancy:
Kod/Tips: Gra zapisuje swój stan w plikach ??.SAV, tworzy też autosave RESUME.GAM. Wynalazki Przy każdym wynalazku jest zapisana informacja, które... Więcej >>>

Recenzja - Ascendancy

Ascendancy

Czy pamiętacie grę Master of Orion? Któż by nie pamiętał tych nie przespanych nocy i awantur z matką wołającą "Wyłącz wreszcie to pudło i idź spać!". Teraz pojawiło się dużo większe zagrożenie. Wyobraźcie sobie Master of Orion z tysiąc razy lepszą grafiką i tysiąc razy lepszą muzyką - otrzymacie Ascendancy. Gra, stworzona przez mało znaną firmę Logic Factory, jest twórczym rozwinięciem idei produktu MicroProse.

Początek, czyli o co tu chodzi
AscendancyW tym miejscu powinienem napisać: "W grze wcielasz się w postać przywódcy jednego z gatunków zamieszkujących galaktykę", a więc proszę bardzo. W grze wcielasz się w postać przywódcy (Głównego Programisty, Wielkiego Opowiadacza, Imperatora - jednym słowem, szefa) jednego z gatunków zamieszkujących galaktykę (co ciekawe - nie ma ludzi) i masz na zadanie skolonizować (czyt. podbić) jej pozostałą część. Każdy gatunek ma specjalną zdolność, której może użyć dopiero po zebraniu pewnej energii (czyt. po upływie określonego czasu), chyba że jest to umiejętność o działaniu permanentnym.

Od początku rzuca się w oczy (a raczej uszy) przepiękna muzyka i to już w menu głównym. Motywy muzyczne występujące w grze są po prostu niesamowite. Nic, tylko siedzieć i słuchać. Efekty dźwiękowe na niezłym poziomie, ale jest ich trochę mało. Grafika w całości SVGA.. Sama oprawa robi naprawdę piorunujące wrażenie. A jak jest dalej?

Struktura
AscendancyGra została podzielona na trzy główne ekrany sterowania: widok galaktyki, układu słonecznego i danej kolonii. W pierwszym widzimy całą galaktykę z zaznaczonymi układami słonecznymi, połączonymi za pomocą "gwiezdnych dróg".
Podróże między układami możliwe są tylko po tych łączach (podobnie jak w nieśmiertelnej Supremacy). Galaktyka jest trójwymiarowa, możemy ją oglądać z dowolnego punktu i skalować. Kolory „star lanes" ciemnieją, wraz z „oddalaniem" się od ekranu. Początkowo widzimy tylko drogi prowadzące z naszego układu i dysponujemy jedynie informacjami o naszym świecie początkowym. Wiedza powiększa się wraz z odkrywaniem galaktyki.

Drugi dostępny widok - ekran układu. Jest to miejsce, w którym kierujemy statkami i toczymy walki z ohydnymi kapitalistami (ups! to nie ten temat). Planety unoszą się nad siatką, która ma ułatwiać orientację w próżni. Każda planetka wygląda inaczej i wszystkie są śliczne. Tu także kierujemy statkami naszej gwiezdnej floty. Jeżeli jesteśmy już przy statkach, to wspomnę o walce. Cała gra toczy się w czasie rzeczywistym (nie ma podziału na tury), ale w momencie starcia jeden ruch wykonuje gracz i jeden komputer. Każdy statek ma określoną wartość energii, którą może wykorzystać w ciągu jednego dnia (coś jak Action Points). Wystrzały i eksplozje są (jak wszystko) piękne.

Kolejny widok - ekran kolonii. Tutaj decydujemy, jakie struktury mamy budować na powierzchni (fabryki, laboratoria itd.) lub na orbicie (stocznie, systemy rakietowe, doki itp.). Tutaj też określamy szybkość naukowo-technicznego rozwoju naszej cywilizacji (zależy od liczby laboratoriów) oraz wydajność przemysłu zbrojeniowego (zależy od liczby fabryk). Jest to najważniejszy ekran decyzyjny w grze.

Twój sprzęt
AscendancyNastępną ciekawą kwestię stanowi wyposażenie statków kosmicznych.
Oprócz tradycyjnych rodzajów broni, takich jak wyrzutnie rakiet czy działa plazmowe, mamy także do dyspozycji urządzenia o dziwnie brzmiących nazwach, jak np.. "wyrzutnia jednostajności kwantowej" (tworzy małe czarne dziurki dookoła wrogiego statku, powoli go wchłaniające), albo „rozszczepiacz molekularny" (wokół statku wroga powstaje chmura, która powoduje bardzo szybką korozję kadłuba). Oprócz tego są przeróżne osłony, generatory i różne typy napędów gwiezdnych. Wszystko to (podobnie jak w Orionie) najpierw muszą wynaleźć nasi naukowcy.

W Ascendancy startujemy od zera. Do dyspozycji mamy jedną planetę z wybudowaną na niej bazą kolonialną (coś jak "construction yard" z Dune II), zero statków, zero broni, zero wynalazków. Dodatkowym utrudnieniem jest fakt, iż można mieć tylko tyle statków, ile układów kontrolujemy (plus jeden za „układ bazowy"). Nie dochodzi więc do tak nonsensownych sytuacji jak w MoO, gdy było się atakowanym przez flotę 10000 (słownie: dziesięciu tysięcy) myśliwców. Dzięki temu element strategiczny gry nie polega już na tworzeniu gigantycznej armady jak największych i jak najlepiej uzbrojonych statków, ale na przemyślanym dowodzeniu tymi, które mamy.
Można oczywiście dowolnie skonfigurować rozmiary galaktyki, liczbę gatunków (maksymalnie siedem - skąd my to znamy?) oraz atmosferę panującą w grze - przyjazną, neutralną i wrogą. Prawdziwa zabawa zaczyna się, gdy w dziesiątym dniu czasu gry (pierwsza broń trafia w nasze spocone łapki gdzieś około dnia czterechsetnego) zaatakują nas dwa inne gatunki, dysponujące statkami wypełnionymi różnymi umilaczami czasoprzestrzeni. Są przy okazji zupełnie głuche na nasze prośby o zaprzestanie agresywnych działań.

Twoja polityka
Tu dotknąłem kolejnego punktu gry - polityki. W porównaniu z... no, już wiecie czym, w pewnych miejscach sposoby interakcji z innymi graczami zostały poszerzone o np. możliwość namawiania do sprzymierzenia się dwóch przyjaznych nam gatunków, albo prośbę o wsparcie militarne w danym systemie. Z drugiej strony - nie ma możliwości szpiegowania ani handlu. Można także wymieniać się wiedzą, ale tu należy uważać, bo niektóre gatunki nie dają nic w zamian.

W tym miejscu należy wspomnieć o mankamentach gry -nawet gdy dojdzie do wymiany, komputer nie informuje nas, co otrzymaliśmy w zamian. Z tego powodu często nie zdajemy sobie sprawy, że projekt przez nas prowadzony został już ukończony i tracimy czas, bardzo cenny w tej grze. Czasem pojawiają się nowe budowle lub moduły statków, których nie wykorzystujemy, bo nawet nie wiemy o ich istnieniu. Częściowym rozwiązaniem tego problemu jest przeglądanie po każdej wymianie listy dostępnych struktur - jeśli znajdziemy tam coś nieznanego, należy dowiedzieć się, do czego służy, korzystając z wbudowanej w program opcji „Help".

W późniejszej części gry (mamy już wtedy dużo kolonii), w momencie gdy zasypują nas informacje o ukończeniu różnych budów w różnych częściach naszego imperium - czujemy się trochę zagubieni. Co prawda, autorzy przewidzieli takie problemy i zawsze można włączyć opcję „samozarządzania" kolonii. Niestety, komputerowy zarządca jest przeraźliwie głupi i buduje np.: stocznię na planecie, na której prawie nie ma budulca. W efekcie wszystkim musimy zajmować się sami.

Moje podsumowanie
Gra jest naprawdę warta polecenia każdemu miłośnikowi strategii, a przede wszystkim tym, którzy zagrywali się w Master of Orion.
Przyjemnego rozwalania Obcych!

Zobacz także:
Ascendancy

Autor: MPEK
Ocena: 12345 (0) | Głosów: 0 | Odsłon: 673
2010-10-26 15:23:28
Zaloguj się, aby ocenić recenzję!
Nie masz konta? załóż je!

Komentarze

Brak!
Strona:

Dodaj komentarz

Tu możesz podzielić się swoją opinią na temat recenzji Ascendancy.

Zaloguj się, aby dodać swój komentarz!
Nie masz konta? załóż je!
:. Copyright by Stare.e-gry.net .: