Blood Bowl jest oryginalną, strategiczną grą sportową. Zajmuje się wyimaginowaną odmianą futbolu amerykańskiego (ogólnonarodowe mistrzostwa w tej dyscyplinie sportu nazywają się SuperBowI — stąd nazwa gry). Zasady jej są maksymalnie uproszczone. Liczy się tylko jedno — wyjść z piłką na tył pola przeciwnika, czyli tzw. touchdown. A na boisku obowiązuje wolna amerykanka. Przeciwnika można powalić na ziemię nawet, gdy nie trzyma piłki — w ten sposób wyłączymy go czasowo z gry lub znokautujemy na dobre (a nie ma rezerwowych!). Krew leje się litrami, a jedyną zasadą fair play jest niekopanie leżącego — ale i tak czasami sędzia tego nie zauważa.

Gra toczy się na szachownicy z sylwetkami zawodników obu drużyn, zespołem kierujemy z lotu ptaka. Zasady ruchu oparte są na punktach ruchu (AC, Action Points) — jak w UFO i Jagged Alliance. Tu zauważyć można pierwszą z wad gry — jeśli ruszymy jakąś postać i na moment przejdziemy do następnej, ruch poprzedniej uważany jest za wykonany i nie można do niej wrócić. W dodatku, z jakiegoś głupiego powodu, ilekroć coś nam się nie uda (zawodnik nie złapie piłki lub zostanie powalony przez przeciwnika) komputer za karę kończy naszą rundę. Nawet jeśli część graczy ma jeszcze wolne punkty ruchu!.
To dopiero początek. Gra ma zdecydowanie więcej wad niż zalet. Jedyna zaleta — to ciekawy pomysł. Podstawową wadą jest (jak widać) fatalna grafika — postacie za małe, a reszta po prostu brzydko „narysowana" (dodatkowa fucha programisty?). Zdarza się, że prosta grafika nie zmniejsza sukcesu gry (Scorch, Tetris), ale BB ponadto nieco nudzi i na domiar złego sprawia całą kupę kłopotów technicznych. Mimo odmiennych deklaracji w instrukcji - gra odmawia współpracy z Gravisem, przy General MIDI/ SBOS wyłączenie kiepskiej muzyki usuwało również efekty dźwiękowe. Pointer jest dewiacyjnie wolny i trzeba kombinować z driverem myszy — a nie każdy to umie.
Moja frustracja jest o tyle większa, że pamiętam jeszcze amigowski hit z lata 91' — Speedball II firmy Imageworks. Tam też grało się w "krwawą piłkę", ale grafika, dźwięk, a przede wszystkim akcja... panie, to były czasy.