Program składa się z dwóch podstawowych części: licytacji i rozgrywki. Są one wywoływane jedna z drugiej i w zasadzie w dowolnej chwili. Można więc dokonać kilku licytacji (maksymalnie 10) zapisując układ kart po każdej z nich. Można również grać normalnie, to znaczy rozgrywka natychmiast po licytacji.
Oczywiście nie trzeba konieczne grać Jeżeli uczysz się dopiero, to po każdej licytacji możesz sobie obejrzeć wszystkie karty i ewentualnie potem zagrać, oraz obejrzeć karty po rozgrywce. Podczas nauki można też dowolnie ułożyć karty i wtedy przeprowadzić licytację i rozgrywkę.
Licytację można przeprowadzać kilkakrotnie w różnych wariantach. Oczywiście to samo dotyczy rozgrywki. Dodatkową możliwością jest ćwiczenie niektórych konwencji brydżowych.
Bardziej zaawansowanych graczy zainteresuje z pewnością system licytacji wykorzystywany przez program. Podstawowa licytacja jest prowadzona we Wspólnym Języku. Uzupełniony jest on przez kilka użytecznych konwencji. Najbardziej znana jest konwencja Blackwooda — pytanie o asy przez zgłoszenie 4 BA. Niestety nie można już zapytać o króle.

Pozostałe konwencje nie są tak rozpowszechnione. Jest to konwencja Staymana — pytanie o czwórki w starszych kolorach — 2 trefl po 1 BA. Bezpośrednio z nią jest związana druga konwencja, tzw. Jacoby Transfer Bid. Jest to wersja konwencji Texas zgłaszana już na wysokości dwóch, a więc w odpowiedzi na pytanie Staymana.

Program w całości sterowany jest joystickiem, a kolejne warianty wybierane są z trzech menu: licytacji, rozgrywki i tworzenia rąk. Ujawnia się tu drobna wada, gdyż przejście z jednego do drugiego menu wymaga wczytania odrębnej części programu, a więc trwa kilkanaście sekund.
Oprócz dziesięciu różnych układów kart można zapisać na dyskietce również osiągnięte wyniki. Program prowadzi niezależną punktację dla czterech graczy, wystarczy więc miejsca dla całej rodziny lub dla kilku kolegów.