To wspaniała gra, do której ciągle powracam, w grze jest łatwy cel – zdobyć wymaganą ilość diamentów i dostać się do wyjścia. Proste, prawda? – nic bardziej mylnego, gra z coraz dalszymi poziomami jest bardzo trudna, musimy uważać na spadające kamienie, brylanty, na dziwne stworki i lawę w której możemy utknąć na dobre. W grze liczy się refleks oraz dobre rozplanowanie i wymyślenie jak zdobyć te brylanty.

Gra, choć na swoje lata, w ciąż jest u mnie mile wspominana, za czasów Commodore 64 była chyba jedną (jak nie najlepsza) grą logiczno-zręcznościową, dziś doczekała się kilku przeróbek a nawet gier opierających się na jej pomyśle. Ale nic nie zastąpi dawnego "ufoludka" zbierającego diamenty.

Gra jak dobrze pamiętam, pojawiła się w trzech częściach, wszystkie je mam i nawet grając w nią przez długie godziny na Commodore 64 (teraz na PC), muszę przyznać, że nie wszystkie poziomy udało mi się do dziś przejść, ale nadal lubię w nią grać, nie po to żeby przejść wszystkie poziomy i odłożyć ją na bok, tak jak to często zdarza się mi nawet przy najnowszych produkcjach, tylko po to, bo ta gra jest arcydziełem jest po prostu wciągająca i wymusza na graczu, aby trochę pomyślał, gra która pewnie zapoczątkowała nowe wersje gier tego typu.

Gra obowiązkowa dla każdego kolekcjonera i dla tych, którzy lubią dobre gry logiczno-zręcznościowe.