Jesteś panem swego kraju, możesz stworzyć swój wyśniony zamek, walczyć ze smokami, bronie swych ziem przed intruzami, wysyłać swe armie by Twe państwo było coraz to większe.

Może kiedyś w królestwie Albionu nazwą XIII wiek Twoim imieniem. Przecież stworzyłeś potęgę tak wielką, że jest godna tej nazwy. Ciekawe, czy pomyślą ile wysiłku w to włożyłeś, ile trudnych decyzji powziąłeś, ile zdrad przecierpiałeś, ile było kłopotów ze zbyt ambitnymi rycerzami i z ukochanymi sąsiadami.

Od czego zacząć budowę tej potęgi? Ach tak, od wyboru poziomu gry. Są cztery: PEASANT (Wieśniak), DUKE (Młody Książe), PRINCE (Książe), KING (Król).

PEASANT okazuje się zadaniem częściowo ułatwionym — są zatrudnieni robotnicy, jest zbudowana spora część zamku, jest trochę zapasów w magazynach i pieniądze wystarczające na zbudowanie fortecy do końca. Jednym słowem można używać dowoli. Wybierając DUKE lub PRINCE stwierdzamy, że zamek trzeba niestety budować od podstaw, groszem nie śmierdzimy, a Kościół chciałby trochę porządzić. Gdy wybierzemy poziom KING to mogą nam opaść ręce. Mało pieniędzy, mała popularność i agresywni sąsiedzi. Ale, ale — nikt nie powiedział, że łatwo być królem Albionu.

To jeszcze nie wszystko — czeka jeszcze kilka innych decyzji. Jedna z nich to wybór naszego świata. Jest świat z legend średniowiecznej Anglii (FANTASY WORLD) — pełen smoków, orków, elfów, czarodziei i zmór takich jak Sidhe. Jest też świat pozbawiony takiego (REAL WORLD), tylko z ludźmi i ich codziennymi problemami.

Gdy opcja MESSENGERS będzie ustawiona na YEA, to co miesiąc możemy w zamku oczekiwać gości. NAY oznacza brak wszelkich temu podobnych rozrywek.

Ostatnią opcją jest COMPAIGN. Ustalamy tutaj ile zamków mamy wybudować w ciągu swego życia. Do wyboru jest podbicie jednej prowincji i wybudowanie w niej fortecy (SINGLE CASTLE), trzech prowincji (THREE CASTLE) oraz wszystkich ośmiu prowincji (EIGHT CASTLE).

Teraz dopiero przechodzimy do prawdziwej gry. Ekran podzielony jest na trzy części. Główna to widok zamku lub bitew. Kolejne okno to menu. Trzecie okno to miejsce przeznaczone dla informacji różnego typu np. o funduszach, ilości robotników itp.

W oknie Menu do wyboru kilka opcji. Pierwsza od góry to Design. Za jej pomocą możemy zaprojektować zamek. Korzystamy wtedy z ikon przedstawiających mury, dwa rodzaje wież, bramę i gumkę. Przy projektowaniu należy pamiętać, że wieże okrągłe budowane są dłużej, ale są odporniejsze na młoty i maszyny wroga.

Następna opcja to Labour. Tu można dać ponieść się emocjom prawdziwego kapitalisty. Zwolnić lub zatrudnić stu ludzi to nie jest problem, bo związków zawodowych jeszcze nie założyli. Jawi się problem kogo zatrudniać? Odradzamy zwykłych robotników, co tylko by chcieli jeść i spać. Potrafią sknocić wszystko — ich specjalność to koślawe mury i krzywe fosy. Twoja siła to prawdziwi specjaliści.

Taxes (podatki), decydują o ilości pieniędzy w kasie państwa. Zbierając je możemy prosić ludność o „co łaska", ustalać ile mają płacić lub rabować wszystko co się da. Tylko w pierwszym z trzech przypadków mieszkańcy są jako tako zadowoleni, a kraj bez problemów rozkwita. Podatkowa tyrania prowadzi natomiast do rebelii. Opcja Levy taxes i pieniądze zostaną zebrane przez miesiąc. Normalnie ludność wpłaca je 15 marca.

Military — ustalamy tutaj ilość swych żołnierzy i liczebność poszczególnych jednostek. W zamku można mieć maksymalnie 500 łuczników i 500 piechurów. W czasie pokoju można wydawać żołnierzom rozkazy w czasie wolnym od służby.

Food — jak wyżywić taką ilość narodu? Zapełnić magazyny zbożem z okolicznych wsi. Najdrożej jest na wiosnę — Ł3 za worek. Jesienią już tylko Ł1. W zimę nikt nie chce handlować. Gdy zabraknie jedzenia podczas oblężenia, obrońcy zaczną powoli, acz nieustępliwie umierać.

Options — kilka dodatkowych funkcji takich jak zapisanie sytuacji z gry, wgranie jej z powrotem do komputera, wyjście z programu, ustawienie skali czasu itp. Najbardziej przydatna funkcja COUNSEL — komentarz Twoich posunięć i rady co do następnych.

Ogólnie rzecz biorąc, gra się dość łatwo. Sterowanie jest proste, bardzo przydaje się mysz. Lewym przyciskiem wybieramy opcje, zwiększamy ilość ludzi itp. Prawym natomiast, wychodzi się z menu — oglądanie zamku i okolic. W rozmowach dyplomatycznych mamy przygotowany zestaw odpowiedzi lub rozkazów. Trzeba pamiętać, by nie być za często zbyt miłym, bo nazwą Cię wapniakiem lub co gorsza słabeuszem.