Cywilizacja 2: Próba Czasu to uzupełnienie klasycznej Cywilizacji II o wątki z innej gry Microprose'u, czyli Alpha Centauri. W pierwowzorze pomyślne wysłanie statku kosmicznego kończyło rozgrywkę. Tu pozwolono na zasiedlenie nowej planety i otwarto nowe drzewko technologiczne. Teoretycznie pozwala to na dłużą zabawę i więcej wyzwań. Gracze przestają mieć dylemat czy tworzyć kolejną niepotrzebną technologię przyszłości czy ograniczyć nakłady na badania. Oprócz rozszerzonego scenariusza rozgrywki Próba Czasu pozwalała też na rozegrania scenariusza science fiction, w którym jednym z wariantów wygranej jest wysłanie statku kosmicznego na Ziemię (hmm ... kto by sięspodziewał?). Kolejną modyfikacją jest scenariusz Midgard, który przenosi rozgrywkę do świata mitologii skandynawskiej. Tu zamiast państw gracze dostają do wybory dwie rasy ludzkie i pięć rodem z fantasy. Tym samym gra zaczęło oferować oficjalnie to, co w dwójce dawały fanowskie dodatki. Grafika gry została odświeżona, ale stała się dużo mroczniejsza – co mi mało odpowiadało. Nie wnosiła za to jakiś znaczniejszych poprawek do mechaniki gry. Kto miał drugą odsłonę cywilizacji mógł się obyć bez tej wersji.

Gra najprawdopodobniej miała być odpowiedzią Microprose na konkurencję w postaci wydanej przez Activision „Civilization: Call to Power.  Według mnie tę rywalizację przegrała. Na mój gust lepiej zagrać w zwykłą dwójkę i poszukać ciekawych scenariuszy w sieci lub pobawić się grą od Activision.