Jest rok 2200. Czas pokoju i dostatku w Galaktycznym Imperium skończył się wraz z jego rozpadem. Nastały czasy wojen i konfliktów pomiędzy pięcioma nowo-powstałymi imperiami. Właśnie w tym czasie w systemie Andromedy rozpoczynano badanie i kolonizację planety Orion. Odkryte tam niewiarygodnie bogate złoża wszystkich strategicznych surowców, drogocennych kamieni i kruszców sprawiły, że wszystkie Imperia chciały zająć dla siebie tę planetę. Kolejna wojna stalą się nieunikniona. Ten, kto zawładnie Orionem, będzie miał otwartą drogę do dominacji nad całą galaktyką.

Jesteś głównodowodzącym sił inwazyjnych skierowanych do zajęcia Oriona. Twoim celem jest pokonanie i wyparcie z Oriona wszystkich sił wrogich imperiów. Na początek masz do dyspozycji jedną bazę na terytorium Oriona i ograniczone zasoby środków. Musisz równocześnie budować fabryki, fortyfikacje, cyborgi wojenne, zajmować nowe terytoria i walczyć z siłami nieprzyjaciół. Twoim celem jest zwycięstwo za wszelką cenę, nic innego się nieliczy. Powodzenia!!!

Steel Empire jest grą dla każdego, ponieważ w zależności od upodobań można wybrać jedną z trzech wersji gry. Grę strategiczną, w której zwycięstwo zależy głównie od właściwych decyzji i strategii, grę zręcznościową, ograniczającą się do rozgrywania batalii pomiędzy różnymi cyborgami i grę strategiczno-zręcznościową, łączącą w sobie dwie powyższe wersje. Kolejną olbrzymią zaletą tej gry jest to, że może w nią grać dowolna ilość graczy - od 1 do 5, co tylko uatrakcyjnia jej przebieg, ponieważ, jak w większości gier. o wiele ciekawiej jest grać przeciwko innym graczom niż przeciwko komputerowi (choć w tym wypadku komputer jest bardzo dobrym przeciwnikiem, bo można wybrać dla niego jeden z sześciu poziomów trudności).

Gra jest bardzo rozbudowana i ma wiele opcji. Planeta Orion podzielona jest na 72 terytoria różnych typów: miasta, tereny arktyczne, lasy, pustynie i tereny wulkaniczne. Każdy z terenów wymaga trochę innej strategii i te same cyborgi zachowują się inaczej na różnych typach terenów. Masz do dyspozycji różne typy fabryk i umocnień, i zarówno jedne jak i drugie można rozbudowywać. W fabrykach możesz produkować 9 różnych typów cyborgów: od malutkiego cyborga typu Merkury do olbrzymiego Titana. Gra jest doskonale opracowana z ekonomicznego punktu widzenia, tzn. bardzo dobrze dobrano czas budowy cyborga I jego koszt w zależności od wielkości fabryki, oraz dochody jakie przynoszą nowo-zdobyte terytoria. Bardzo często stajesz przed wieloma problemami takimi, jak: czy budować dużo małych i tanich cyborgów, czy mało, ale kosztownych; rozbudowywać fabrykę by zmniejszyć koszty i skrócić czas budowy dużych cyborgów czy wydać te fundusze na budowę fortyfikacji na terenach graniczących z nieprzyjacielem. Również część zręcznościowa gry, czyli walki pomiędzy grupami cyborgów, jest ciekawie rozwiązana, ponieważ mimo, że wymaga zręczności przy posługiwaniu się joystickiem, wymaga również wyboru właściwej strategii w zależności od tego, na jakim typie terenu ma miejsce i jakie cyborgi biorą w niej udział. Każdy cyborg ma swoje słabe i mocne strony i Ich znajomość jest kluczem do sukcesu. Często zdarza się tak, że teoretycznie słabsza grupa cyborgów pokona przeważające siły wroga lub dokona w nich bardzo poważnych zniszczeń dzięki właściwej strategii walki.

Gra ta nie nudzi się szybko, ponieważ po początkowych sukcesach na najłatwiejszych poziomach trudności, wygranie na coraz wyższych poziomach wymaga coraz większej ilości prób, a wygranie przeciwko 5 graczom sterowanym przez komputer na najwyższym poziomie trudności jest niezwykle trudne. Jedna partia gry na ogól trwa kilka godzin, a w przypadku dużej liczby graczy grających przeciwko sobie (nie sterowanych przez komputer) nawet dłużej, jednak w każdej chwili można nagrać na osobną dyskietkę aktualny stan gry i potem zacząć od tego miejsca. Grafika, choć nie najważniejsza w tego typu grach, jest w Steel Empire na bardzo przyzwoitym poziomie, a digitalizowane efekty dźwiękowe tworzą realistyczną atmosferę. System sterowania i wydawania rozkazów, w całości oparty na ikonach, jest prosty i przejrzysty. Pewną wadą wydaje się być może zbyt duża losowość w początkowym stadium gry. Ponieważ dochody z poszczególnych terytoriów w każdej grze są ustalane losowo, tak samo jak rozmieszczenie baz startowych wszystkich graczy, dużo korzystniej jest zaczynać w rejonie o wysokich dochodach i w dużym oddaleniu od pozostałych graczy, niż na ubogim terenie i pomiędzy wrogimi bazami. W sumie jest to na pewno ciekawy i udany program, tym bardziej, że do tej pory na Atari ST niewiele było gier tego typu, a coraz więcej użytkowników woli gry wymagające strategicznego myślenia i podejmowania decyzji, a nie tylko małpiej zręczności.

Kilka rad pomocniczych.

Na początku buduj dużo małych cyborgów i jak najszybciej zajmuj dużo terytoriów w celu podniesienia swoich dochodów. Równocześnie większość cyborgów wysyłaj w stronę terenów zajętych przez innych graczy i postaraj się utworzyć tam jak najkrótszą ufortyfikowaną granicę; następnie rozbudowuj fabryki i buduj coraz większe i silniejsze cyborgi. Nie wdawaj się w potyczki na terenach przygranicznych małymi silami, bo wciąż będziesz je tracił i ciągle zdobywał oraz odbijał te same tereny. Zgromadź większe siły i dopiero wtedy zajmij od razu kilka terytoriów i przesuń granicę swoich umocnień. W późniejszym etapie gry nie żałuj funduszy na loty szpiegowskie w celu poznania siły nieprzyjaciela na terenach granicznych, zanim je zaatakujesz, ponieważ (o ile nie masz znacznej przewagi) lepiej nie atakować fortyfikacji wroga, lecz pozwolić mu wykrwawić się przy atakowaniu twoich. Pamiętaj, że nie ma uniwersalnej strategii i w zależności od sytuacji należy inaczej postępować. Nie bój się eksperymentować w poszukiwaniu najlepszych rozwiązań i ucz się na własnych błędach. Niech ci szczęście sprzyja. Powodzenia!!!