Wbrew pozorom, nie jest to program symulacyjny, lecz niesamowicie wykonana strzelanina. Gra Desert Strike istniała już na konsolach Sega Mega-Drive, odnosząc niesamowite wręcz sukcesy siedziała sobie na pierwszym miejscu bestsellerów przez dobrych kilka miesięcy. Również w znanych zachodnich pismach komputerowych (np. Amiga Action), Desert Strike ulokował się na pierwszej pozycji. Autorzy zasłużyli sobie na tak duży sukces poprzez ogromny wkład pracy nad scenariuszem, oprawą graficzną i dźwiękową całej gry. W porównaniu z innymi tego rodzaju grami, Desert Strike wypada zaskakująco dobrze. Moim zdaniem, jest to NAJLEPSZA strzelanina, w jaką ostatnio grałem. Mamy określone zadania (na podst. prawdziwych misji), a nie strzelanie do różnorakich stworków, stateczków kosmicznych lub innych paskudztw.

Gra składa się z czterech etapów, z których każdy podzielony jest na kilka misji. Wszystkie misje danego etapu toczymy na jednym terenie, nie występują tutaj poszczególne sekcje itp. Większość misji polega na zniszczeniu jakiegoś obiektu, ale nie zawsze. Przynajmniej w każdym z etapów dostaniemy jedną nietypową misję, w której np. uwalniamy jeńców wojennych, porywamy inżyniera, autobusem transportujemy ludzi, itp. Występuje duże zróżnicowanie powierzonych nam zadań, z pewnością nikt nie będzie się nudził podczas ich wykonywania.

Nasze prawdziwe zadanie polega na udaremnieniu zamiarów Kilbaby, szalonego dyktatora ("lekko" nadużywającego alkoholu), który otrzymał pseudonim Mad Man (wariat, szaleniec).

Grę powinniśmy rozpocząć od wyboru pilota, z których każdy ma określone zdolności. Jeden świetnie manewruje śmigłowcem, drugi ma sokole oko, trzeci wspaniale ratuje ludzi, jeszcze iy jest maniakiem prędkości, równe menu programu pozwala również na określenie, w jaki sposób będziemy sterowali maszyną - joystick, mysz lub klawiatura. Możemy od razu przejść do bardziej zaawansowanych misji, oczywiście o ile znamy odpowiednie hasło.

Przejdźmy jednak do konkretnych zadań. Rozpoczynamy startem ze statku bazy, wrócimy tam po zakończeniu wszystkich misji, albo gdy coś bardzo "sknocimy". Wylatujemy teraz na teren akcji. Sprawdzamy na mapie położenie pierwszego celu i lecimy w jego kierunku. Zostaniemy niezbyt mile przywitani (no bo przecież częstowanie gości rakietami nie należy do dobrych manier, jednak nie jesteśmy całkiem bezbronni. Nasz Apache wyposażony jest w 8 rakiet typu Hellfire, naprowadzanych wiązką laserową (sprawdzają się jako rakiety powietrze-ziemia i powietrze-powietrze), 36 rakiet niekierowanych typu Hydra oraz w działko z zasobem ponad 1000 pocisków.

jest oczywiście niezniszczalny posiada 600 jednostek "odporności na trafienia", której poziom będzie systematycznie spadać podczas wykonywania zadań. Duży problem może stanowić odpowiednie gospodarowanie zapasem paliwa. Na szczęście, amunicję, energię oraz paliwo, możemy uzupełniać znajdując podczas każdej misji odpowiednie skrzynki oraz beczki (na mapie możemy sprawdzić położenie tych cennych przedmiotów). Energię można uzupełnić również w inny sposób poprzez znalezienie kilku zaginionych żołnierzy amerykańskich i przetransportowaniu ich do najbliższego lądowiska. Każdy uratowany żołnierz to sto jednostek energii dla naszego śmigłowca. Ukończenie gry nie będzie łatwe, ale poprzez właściwe planowanie całej akcji powinniśmy tego dokonać.

Obszar, na którym rozgrywa się akcja jest dosłownie najeżony różnego rodzaju pułapkami, wrogimi żołnierzami, czołgami, wyrzutniami rakiet, tak więc uważajmy na wszystko co się rusza. Oczywiście, pamiętamy o tym, że do zlikwidowania pojedynczego żołnierza wroga wystarczą dwa pociski z działka, użycie rakiety Hellflre to lekka przesada. Sprawa nieco się komplikuje, gdy mamy przed sobą czołg !ub wyrzutnię rakiet. Wówczas najlepiej wystrzelić kilka rakiet typu Hydra. Jeżeli ujrzymy radar z wyrzutnią SAM, wówczas bez namysłu odpalajmy rakietę Hellflre, taki samobieżny zestaw p-Iot może szybko nas namierzyć i zestrzelić.

Podczas atakowania dość dużego celu należy pamiętać, że najpierw "usuwamy" z drogi wszystkie cele naziemne, które mogą nam przeszkadzać w wykonaniu zadania, np. używając działka (nikt nas nie goni, nic nam nie grozi). Oczywiście, fabryki broni chemicznej, czy atomowej, stanowią milion razy większe niebezpieczeństwo dla świata niż czołg, czy wyrzutnia rakiet.
W grze tej występują "inteligentni" żołnierze, widziałem nawet sytuację, w której zagubiony żołnierz amerykański' walczył wręcz z wrogiem. Przywódcy wrogich nam krajów, inżynierowie, uciekają od nas przy dowolnej okazji i nie chcą być złapani.

Dopracowana w szczegółach grafika świetnie spełnia swoje zadanie, a dygitalizowane dźwięki dodatkowo wzbogacają atmosferę gry.
W sumie gra Desert Strike to doskonała zabawa w najlepszym wykonaniu, jak na firmę Electronic Arts przystało!