Evolution można uznać za sześć gier w jednym, gdyż każdy etap zawiera unikalny styl rozgrywki i niezwiązane cele. Wciel się w rolę różnych postaci, zaczynając od jednokomórkowej ameby, a kończąc na skomplikowanym człowieku. Twoim ostatecznym celem jest obserwacja zniszczenia świata.

• AMOEBA - Pożeraj wszystkie komórki DNA rozsiane po planszy. Używaj tarcz jako obrony przed przeciwciałami, zarodnikami i mikrobami. Punkty są sumowane na podstawie nieużytej energii tarczy, którą reprezentuje pasek. Krzywe, okręgi i plamy nie robią wrażenia. Zastanawiam się jednak, czy właśnie takie kształty obserwowałbym przez mikroskop. Istnieją dwa bardzo niepokojące rzeczy. Po pierwsze, czasami tracisz życie, gdy wrogi organizm jest w pobliżu ameby, a nie w bezpośrednim kontakcie. Po drugie, nie jest konieczne, aby pokrywać centrum danego DNA, gdy zwykle wystarczy lekkie dotknięcie.
• FROG - Skacz lub chodź nienaturalnie poziomo, aby złapać trójkę much. Unikaj słabo wykonanych różowych ryb, które swobodnie pływają. Wyrosłe zielone rośliny dodane są tylko dla efektu. Większość planszy jest marnowana na bezczynność. Muchy wydają nienaturalne brzęczenie/pikanie. Najprostszy, najkrótszy i najmniej wymagający etap.
• RODENT - Przebijaj się przez ziemię i łap kawałki sera. Pojawiają się one losowo, wyświetlane po jednym. Wydzielaj kupki odchodów, aby pozbyć się drapieżników, które składają się z kolonii węży. Węże mogą tylko czołgać się przez tunele i poruszają się szybciej niż gryzoń. To stanowi świetne wyzwanie połączone z lekką frustracją. Mimo to jest to mój ulubiony etap spośród całej puli.
• BEAVER - Zbuduj tamę, zbierając pięć patyków znajdujących się na brzegu rzeki. W pionie pływają śmiertelne aligatory patrolujące środek rzeki. Kluczem do sukcesu jest obserwacja wzorców i postępowanie zgodnie z nimi. Gady są tak słabo zaprojektowane, że można je pomylić z przerosłymi nietoperzami, kłodami lub innymi przedmiotami. Dodatkowo mienią się i kręcą, zamiast pływać. Bardzo słaba animacja.
• GORILLA - Rzucaj kokosy w psotne małpy, które próbują ukraść leżące na ziemi pomarańcze. Para drzew, skrawki trawy i góry tworzą pejzaż. Kokos musi opuścić ekran, zanim będzie można rzucić kolejny. Tempo jest zbyt wolne jak dla mnie. Ten etap prezentuje najlepszą jakość grafiki i animacji.
• HUMAN - Wyniszcz grupę mutantów na ponurym, szarawym polu bitwy, z miastem w tle. Ochronne pomarańczowe goryle wydają się być niezwyciężone. Napotkasz bierne zielone i agresywne niebieskie stworzenia. Kolejny raz bardzo ograniczony wybór mało zróżnicowanych postaci nie robi wrażenia, podobnie jak efekty dźwiękowe.

Ironicznie, po odniesieniu zwycięstwa jako człowiek, nadchodzi koniec świata. Składa się to tylko z malejącego piskliwego dźwięku emitowanego wraz z oddalonym ujęciem Ziemi, po czym następuje błysk. Następnie wracamy do punktu wyjścia. Gdyby każdy z tych etapów mógł stanowić samodzielną grę, rozgrywka nie dorównywałaby większości gier w bibliotece ColecoVision. Jako całość jest wystarczająca, ale nieco niedoskonała pod względem złożoności, jakości dźwięku i obrazu oraz ogólnego, przyziemnego zabawowego charakteru, biorąc także pod uwagę wiek i przestarzałość gry, jest raczej kąskiem dla retro maniaków.