Konwersja gry Golden Axe na platformę Amiga trwała sześć miesięcy i trzeba przyznać firmie Probe oraz Dementia, że wygląda i działa bardzo podobnie do wersji z automatu oraz konsoli Megadrive. Gra dla jednego lub dwóch graczy, Golden Axe, polega na prowadzeniu trzech szlachetnych wojowników przez pięć poziomów o poziomym przewijaniu, podczas systematycznego zabijania hord złośliwych Orków i wojowników. Powodem Twojej ścieżki zniszczenia jest złowrogi czarownik o imieniu Death Adder, który, podczas zdobywania kontroli nad okolicznymi ziemiami, zabił rodzinę każdego bohatera. Ty, oczywiście, musisz pomścić ich śmierć i uwolnić swoje państwo, ale przed misją musisz wybrać jednego z trzech bohaterów do walki. Każde z tria - Elf, wojownik z toporem przypominający Conana oraz kobieta-wojownik, ma różne atrybuty walki i magii, a to, co jeden zyskuje w siłę, traci w mocy magicznej, dlatego należy dokonać dobrego wyboru, który zapewni odpowiednią równowagę między tymi dwoma atrybutami.

Po dokonaniu wyboru, gra rozpoczyna się od wędrówki naszych bohaterów z lewej na prawą stronę. Podczas postępu, zdeformowani słudzy Death Addera zaczynają atakować grupami po dwóch lub trzech. Używając kombinacji kontrolera i przycisku fire, każda postać może wykonać kilka łatwych do użycia agresywnych ruchów, w tym szarżowanie ramionami, rzucanie i, oczywiście, używanie broni, jaką się trzyma. Każdy wrog musi zostać kilka razy powalony, zanim się podda. Zbyt wiele uderzeń od nich zmniejszy energię Twojej postaci i ostatecznie kosztuje jedno z trzech żyć. Ułatwieniem Twojego zadania są wspomniane wcześniej umiejętności magiczne, które, gdy zostaną aktywowane, wywołują piekielną siłę, która zabija lub osłabia wszystkich w pobliżu i stanowi imponującą demonstrację wizualną.

Nie ma wątpliwości, że Golden Axe to dobra konwersja: grafika, animacja i dźwięk są prawie identyczne jak te w wersji automatowej, a nawet zawiera wszystkie wstępne ekrany z automatów. Pomimo tego, rozgrywka jest jej główną przeszkodą, i mimo że jest zabawna - zwłaszcza w trybie dwuosobowym - i początkowa chęć do eksploracji jest duża, jej trwała atrakcyjność jest mała. Dobra konwersja, ale trochę krótka w kwestii trwałości, zdecydowanie jednak dla zagorzałych fanów wersji automatowej.