Hexen II to ciemno-fantastyczna gra z widokiem z pierwszej osoby, która została stworzona przez Raven Software w latach 1996-1997. Gra została wydana przez id Software i dystrybuowana przez Activision. Hexen II jest trzecią odsłoną serii Hexen/Heretic i ostatnią częścią trylogii Serpent Riders. W grze wykorzystano zmodyfikowany silnik Quake'a, a gracz może wybierać między trybem dla jednego gracza i trybem wieloosobowym. W grze dostępne są cztery klasy postaci: ofensywny Paladyn, defensywny Crusado, czarnoksiężnik Nekromanta i cicha zabójczyni Asesina, z różnymi umiejętnościami.

Hexen II posiada wiele ulepszeń w porównaniu do poprzedniej części, w tym środowiska niszczalne, montowane bronie i unikalne ulepszanie umiejętności na poziomie gry. Gra również wykorzystuje system hubów, który polega na połączeniu ze sobą poziomów, gdzie zmiany dokonywane na jednym poziomie wpływają na inny. Artefakt Tome of Power powrócił z Heretic.

System gry w Hexen II jest bardzo podobny do oryginalnego Hexen, ale oferuje cztery klasy postaci z własnymi broniami i stylem gry. Hexen II dodaje również pewne elementy gier fabularnych, gdzie każda postać posiada zestaw statystyk, które rosną wraz z zdobywanym doświadczeniem. Im postać gracza staje się potężniejsza, tym bardziej rośnie jej zdrowie (HP) i mana (MP).

Thyrion to świat, który został zniewolony przez Jezdźców Węży. W poprzednich dwóch grach serii dokumentowano wyzwolenie dwóch innych światów, wraz ze śmiercią ich panów, Jezdźców Węży. Teraz gracz musi pokonać najstarszego i najpotężniejszego spośród trzech braci Jezdźców Węży, Eidolona, aby uwolnić Thyrion. Eidolon opiera się na czterech swoich generałach, którzy odwołują się do Czterech Jeźdźców Apokalipsy: Głodu, Śmierci, Zarazy i Wojny. Aby stawić czoła każdemu generałowi, gracz musi podróżować do czterech różnych kontynentów, z każdym posiadającym inną tematykę: Średniowieczna Europa dla Blackmarsh, Mesoameryka dla Mazaera, Starożytny Egipt dla Thysis i Greko-rzymska dla Septimusa. Ostatecznie gracz powraca do Blackmarsh, aby stawić czoła Eidolonowi w jego własnej katedrze.