Nieskomplikowana fabuła stawia Cię w roli pilota rzuconego na front walki ze złym generałem Spuddem. Aby go pokonać, należy wykonać szereg misji bojowych, podzielonych na etapy. Misje są ciekawe i urozmaicone - począwszy od zwiadu, przez bombardowania, walki powietrzne i ataki na cele nawodne aż po zrzucanie szpiegów, szukanie zestrzelonych pilotów czy ściąganie do bazy ich maszyn. Przed walką można (i warto) przejść przeszkolenie lotnicze - dostaniesz fantastyczny dyplom. Gdy zaś jest was 2 (albo np. 10), możecie polatać w zawodach lotniczych.

Niezależnie od wybranej przez drogi życiowej, następnym etapem do pokonania jest wybór samolotu. A jest ich aż 60! No, 59, bo zamiast 60. samolotu jest napis ten samolot został skradziony. Asortyment jest szeroki - od Fokkera, przez Spitfire'a, przez całą generację F-ów, MIG-ów, SU aż do Stealtha. Do tego jeszcze kilka helikopterów oraz zupełnych wynalazków. Wśród tych ostatnich rej wodzą... lotnia (zupełnie nieprzydatna) oraz... mechaniczny smok, ziejący ogniem z paszczy. Maszyny różnią się wyposażeniem, uzbrojeniem, szybkością, zachowaniem w powietrzu, drogą startu i lądowania oraz paroma innymi rzeczami.

Sam lot przedstawiony jest podobnie jak w pamiętnym Wings of Fury, czyli z boku. Wydawać by się mogło, że w takiej sytuacji trudno mówić o realizmie, a jednak przy zupełnie zręcznościowym charakterze gry - on istnieje!

Można więc doznać kilkunastu rodzajów uszkodzeń, jak np. podziurawione skrzydła, przeciek paliwa czy pożar silnika - w tym ostatnim przypadku, jeśli zdołasz wylądować, do samolotu podjeżdża woz strażacki. O różnicach w zachowaniach samolotów już wspomnieliśmy. Można też wylądować bez podwozia -choć oznacza to ryzyko wypadku. Można się katapultować z samolotu, choć czasami, niestety, nie otworzy Ci się spadochron... To jednak detale. Gra jest z gruntu zręcznościówką i do tego świetną. Graficznie niezła, muzycznie przyzwoita (dobre efekty zdigitalizowane). Grać!