W 1989 roku firma ANCO wydała Kick Off - jeszcze jedną komputerową wersję piłki nożnej. Jednak tym razem była to prawdziwa rewelacja. Na pierwszy rzut oka Kick Off prezentuje się jako wzór prostoty: boisko w dwóch odcieniach zieleni, poprzecinane liniami bocznymi i pola karnego, małe sylwetki zawodników, bramki w postaci zwykłych prostokątów (w wersji dla Amigi zaopatrzonych w siatki), a całość pokazana pionowo z góry, bez kolorowych trybun i kibiców, czyli tego, co w programach sportowych jest obowiązkowe. Cuda zaczynają się dziać, kiedy w ruch idzie piłka (mała, biała kulka - jak prostota to prostota). Od początku zachwyca ogromna dynamika, z jaką toczy się gra, akcje są szybkie i nieschematyczne, a bramki niezwykle efektowne. Piłka nareszcie zachowuje się jak prawdziwa, z właściwą sobie sprężystością i bezwładnością -porusza się płynnie i naturalnie. Równie płynnie przesuwa się wraz z piłką fragment boiska pokazywany na ekranie, przez co wzrok nie męczy się, jak to ma miejsce w innych tego rodzaju grach. Kolejnym plusem Kick Offa, jest strona taktyczna programu, w którą autorzy włożyli wiele pracy i to z powodzeniem; udało im się pogodzić rygory grania całej drużyny w określonym ustawieniu, z losowym zachowaniem poszczególnych zawodników. Dzięki temu akcje są bardzo urozmaicone, nie ma też mowy o dwóch identycznych golach. Kilkunastu arbitrów sędziujących w różnych stylach i z różnym temperamentem dopełnia realizmu gry. Wszystkie te zalety sprawiają, że zabawa w Kick Off'a, do złudzenia przypomina prawdziwy mecz piłkarski, podobno też wywołuje emocje, zwłaszcza, gdy walka idzie na dwa joysticki. Zaciśnięta pięść w górze, w połączeniu z radosnym okrzykiem, to niezawodny znak, że właśnie padła bramka.

Tyle o różach - teraz trochę o cierniach. Sterowanie grą odbywa się przy pomocy joysticka, jest bardzo trudne i trzeba długiego treningu, żeby osiągnąć przyzwoity poziom. Tylko... czy to aby na pewno jest wada? - a może raczej kolejny krok w stronę realizmu, gdzie trudno zostać komputerowym Van Bastenem po kilku nocach spędzonych przy grze. Menu programu, jest delikatnie mówiąc niebogate: można rozegrać mecz z komputerem, lub kolegą, wziąć udział w rozgrywkach (średnio wciągających) ośmiodrużynowej ligi, a także ustalić czas trwania meczu i klasę dla każdej z drużyn. Dla nowicjuszy przewidziano opcje treningowe. I to wszystko.

Tym, którzy czuli niedosyt - nie kazał czekać zbyt długo; wkrótce ukazał się Kick Off 2, szybko zdobywając nowych fanów i Złoty Joystick, jako Gra Roku 1991. Co ciekawe Kick Off 2 otrzymał także nominację w kategorii najlepszych gier symulacyjnych konkurując na tym polu z F19 i F29 Retaliatorem!. A oto kilka ocen, przyznanych grze przez magazyny komputerowe: ST Format 93%, Amiga Format 94%, Games Machinę 92%, The One 96%, Amiga User Int 97%(!) — słowem, powszechny zachwyt. Pora zobaczyć, co zaważyło na tak entuzjastycznym przyjęciu kolejnego produktu firmy ANCO.
Przede wszystkim nie ulepszano na siłę elementów, które zadecydowały o sukcesie pierwszej części gry, mamy więc znajome boisko, tak samo wyglądających zawodników i podobny, choć wzbogacony (jeszcze bardziej skomplikowany!) sposób sterowania rozgrywką, wszelkie doświadczenia nabyte podczas gry w Kick Off przydadzą się i teraz. Spróbujmy więc przybliżyć chociaż niektóre opcje, począwszy od tych, które są dostępne w trakcie meczu. Każdy natychmiast zwróci uwagę na klawisz R, czyli replay, włączający powtórkę ostatnich kilkunastu sekund gry, zarówno w normalnym tempie, jak i zwolnionym (S). Przyciśnięcie F1 w trakcie powtórki spowoduje zapisanie całej akcji na dysku (osobnym!), jako plik o długości ok. 24 kilobajtów. Oto spełnia się marzenie wszystkich graczy: każdą bramkę, czy piękną akcję można teraz uwiecznić, a następnie odtworzyć. Klawisze 1-4 pozwalają w dowolnym momencie zmienić taktykę gry, od "murowania" własnej bramki, aż po szaleńcze ataki całą drużyną na połowę przeciwnika (drugi gracz używa takich samych klawiszy z klawiatury numerycznej). Ponadto naciskając F4 i F5 można wprowadzić na boisko rezerwowych zawodników w razie kontuzji (analogicznie F9 i F10 dla drugiego gracza). Klawisz P to pauza, zaś X zmiana wielkości "radaru" w lewym górnym rogu ekranu.

Główne menu programu zawiera, obok znanych już rozgrywek ligowych, także puchary, pojedyncze mecze międzypaństwowe, oraz mistrzostwa świata. KIT Design pozwala samemu wybrać kolory strojów dla poszczególnych reprezentacji, zaś Action Replay służy do edycji "Złotych Strzałów" - dysku zawierającego najpiękniejsze akcje i bramki, jakie zachowaliśmy z poprzednich meczów. Options, to możliwość ingerowania w warunki gry i ustawienia ich wedle własnych potrzeb: wprawdzie najwygodniej gra się na boisku o normalnej nawierzchni, ale równie dobrze może być ona grząska, lub śliska, podobnie wiatr może wiać w zakresie od lekkiego zefirka, aż po huragan. Nie lubimy remisów? Proszę bardzo, Extra Time, pozwala rozstrzygnąć spotkanie w dogrywce, a następnie w rzutach karnych. Są też standardowe
opcje: ustawienie czasu gry, poziomu drużyny, wybór sędziego. Ciekawi natomiast After Touch - cóż to takiego? Otóż ustawienie After Touch umożliwia nadawanie piłce rotacji. W tym celu należy natychmiast po oddaniu strzału przechylić drążek w wybranym kierunku, wtedy piłka będzie leciała lekkim łukiem. Trzeba przyznać, że jest to bardzo trudna technika, lecz równocześnie bramki strzelone w ten sposób są prawdziwymi perełkami i sprawiają wiele satysfakcji ich zdobywcom.
Kick Off 2 oprócz rozbudowanego menu i jeszcze bardziej wyrafinowanej, niż swój poprzednik, taktyki, posiada także inną cechę; jest mianowicie programem otwartym, który można rozszerzać o nowe elementy, w znacznym stopniu zmieniające oblicze gry. Na początku był Player Manager, historia zawodnika, który otrzymuje posadę trenera-managera w trzecioligowym klubie, z zadaniem doprowadzenia go na wyżyny sztuki piłkarskiej.
Wykonujemy tą trudną misję, rozgrywając mecze, ale również planując taktykę i dokonując przemyślanych transferów. Wybór jest duży, bowiem Player Manager zawiera zestaw ponad tysiąca zawodników, z których każdy ma indywidualną charakterystykę złożoną z około 20 parametrów.

Podsumowując trzeba stwierdzić, że Kick Off II jest zdecydowanie najlepszym i najbardziej urozmaiconym programem piłkarskim na rok 1991, który dzięki wierności w oddaniu warunków gry, staje w jednym rzędzie z programami symulacyjnymi. Mistrzostwo w tej grze zdobywa się wyłącznie poprzez trening i doświadczenie. Nie od razu też trzeba wykorzystywać wszystkie możliwości jakie oferuje gra. Można je odkrywać powoli, stopniowo włączając je do swojego repertuaru. Poza wszystkim Kick Off 2 jest jedną z tych nielicznych gier, do których często powracam, za każdym razem przeżywając równie silne emocje.