Jest to, moim skromnym zdaniem, jedna z najlepszych gier na małe Atari. Z powodzeniem łączy w sobie bowiem elementy przygodowe, symulacyjne i strategiczno - handlowe.
Na drodze astrolotu Prestinium, zdążającego do układu Gamma 5. niespodzianie znalazła się planeta Targ. Określenie tego, co później nastąpiło, mianem lądowania (nawet przymusowego) byłoby sporym niedopowiedzeniem. Na planecie, o czym uprzejmie informuje nas komputer, tuż po pomyślnym wbiciu astrolotu w glebę, panuje stan wojny pomiędzy dwiema zamieszkującymi ją społecznościami, jedna z nich, Palyarowie, zmuszona została do opuszczenia powierzchni i osiedlenia się na wysokości 64997 stóp w orbiterze Patyar Colony Craft Pozostawione przez Palyarów miasto wraz z podziemnymi bazami opanowali Mechanoidzi.

Głównym celem gry jest zdobycie nowego astrolotu. Jeden ze sposobów to kupno takowego - ale najpierw trzeba zdobyć fundusze w wysokości miliona kredytów. Szczęściem Palyarowie, opuszczając bazy, pozostawili w nich wiele cennych dla siebie przedmiotów i skłonni są słono płacić za ich dostarczenie na orbiter. Na dobitkę wieloma spośród patyarskich gadżetów zainteresowani są również Mechanoidzi. Wybór kontrahenta należy więc do Ciebie. Zawarcie transakcji jest bardzo proste. Po znalezieniu przedmiotu trzeba skojarzyć jego nazwę z pomieszczeniem, gdzie będzie go można sprzedać, np. ZŁOTO (GOLD) należy zanieść do SKARBCA (EXCHEQUER). Jeśli trafimy w odpowiednie miejsce, to pojawia się komunikat typu: EXCHEQUER PLEASE LEAVE COLD HERE FOR 100000 REWARD (SKARBIEC PROSZĘ ZOSTAWIĆ ZŁOTO TUTAJ ZA 100000 NAGRODY).

Podczas przeszukiwania labiryntów należy jednak zachowywać pewną przezorność, gdyż obok ułatwiającego życie sprzętu, kluczy oraz rzeczy potrzebnych Parzarom i Mechanoidom znaleźć można masę bezużytecznego szmelcu, a unieść da się jednorazowo tylko dziesięć przedmiotów.

Oprócz ofert handlowych pada również propozycja niszczenia wybranych obiektów miasta należących do przeciwnej strony konfliktu. Zdobiące powierzchnię budowle rozsypują się, co prawda, bardzo malowniczo już po pierwszym strzale, ale zazwyczaj ściąga to nam na kark myśliwiec, który pojawia się znikąd, łata szybko i strzela celnie (na ogól w plecy). Zestrzelenie jest równoznaczne z utratą pojazdu, a przywołanie nowego wiąże się z kolei z rozsypaniem zebranych dotąd przedmiotów po całym mieście. Ponieważ nikt nam za to nie zapłaci, to przyjemność postrzelania sobie nie jest warta ryzykowania takich kłopotów. Jedynymi obiektami, do których można prażyć zupełnie bezkarnie (jeśli ktoś lubi) są trafiające się tu i ówdzie tablice ze znakiem Commodore!.

Po uzbieraniu potrzebnej sumy można już kupować astrolot i startować. Wiadomość dla ambitnych. Jest możliwość odlotu z planety z całą uzbieraną sumą. Jak? Dojdźcie sami.

Zamieszczone mapy, informują o rozkładzie pomieszczeń w bazach planetarnych i orbitalnej, ale aby nadmiernie nie psuć nikomu zabawy, nie zaznaczono na nich położenia poszczególnych przedmiotów. Kliknij na obrazek aby powiększyć.