Była to jedna z pierwszych gier jakie otrzymałem w prezencie od rodziców, niedługo po tym, jak pojawił się w domu pierwszy PC ( wówczas zwany IBMem :). Jak się okazało, program komputerowy który pełnił rolę edukacyjną - bezskutecznie konkurował ze wszystkimi pozostałymi programami typu "zniszcz i zabij". Szybko więc został zmarginalizowany i przestał zajmować ciągle brakujące miejsce na dysku…

  Grę wykopałem całkiem niedawno, w stanie idealnym oraz, co się bardzo rzadko zdarza, wraz z kompletną instrukcją. Jest to o tyle istotne, że gra jest zabezpieczona przed kopiowaniem w sposób najbardziej denerwujący z możliwych – przez wpisanie hasła z instrukcji (owszem, kiedyś to zabezpieczenie było skuteczne). Gra całkiem dobrze chodzi z dosboxem. O muzyce i efektach dźwiękowych można powiedzieć że są, o oprawie graficznej.. że jest – ot tyle. Jednak w tamtych czasach nie było to w ogóle istotne. Cały interfejs i obsługa gry jest zawarta w maksymalnie wyczerpującej wszystkie możliwe aspekty instrukcji, więc rozpisywać się tu nie będę. Wystarczy uruchomić grę ustawić na najtrudniejszy poziom trudności, największą prędkość (nie trzeba zmieniać ilości klatek dosboxa) i zrelaksować się przy wypełnianiu luk w wyrazach.. po trzeciej dwói zamykamy ctrl-F9… tak, tak.. ludzie bardzo są drażliwi i nie lubią nawet sami sobie wytykać braków w podstawowej edukacji, że o ortografii już nie wspomnę. Zasady tejże nie zmieniły się po dziś dzień i miejmy nadzieje - nie zmienią się, dlatego też, polecam tą grę wszystkim, którzy chcą podszkolić się w słówkach w całkiem przyjazny i skuteczny sposób.