Zastanów się i szczerze sobie odpowiedz. Czy czasami po zestrzeleniu kolejnego wroga, skolonizowaniu następnego układu słonecznego, założeniu nowej cywilizacji nie masz ochoty na zwyczajne, proste mordobicie? No. może nie proste, a raczej szlachetne, sportowe. Nareszcie masz możliwość wykazania się nie na ulicy, nie z byle cherlakiem, któremu po uderzeniu wypadają kredki z tornistra, ale z samymi zawodowcami.
Czy wiesz co to jest kick - boxing? Wiem. wiem — głupie pytanie. Jest to oczywiście połączenie najlepszej techniki walki na pięści (czyli boksu) z najlepszą techniką walki nogami (chyba karate). A całość pochodzi chyba z Tajlandii.
Nie. nie. mylisz się! To co wyrabia Zdzicho pod budką z piwem to nie kick - boxing, a zwykła kopanina połączona z szarpaniną!.

Ładna grafika, niezłe efekty dźwiękowe, płynna animacja, to główne atuty tego programu.
Zgadzam się. że Street Fighter II może się podobać. Duże postacie i inne bajery robią wrażenie. Ale mimo wszystko, to nie jest to. Brakuje mu tego "czegoś" Nie ma tam chwalebnego elementu sportowej rywalizacji.

Przedstawię teraz główne menu. Opis będzie dotyczył wersji francuskojęzycznej.
Boki ekranu zajmują dwie postacie, które mają zamiar ze sobą walczyć. Możemy wybierać przeciwników (Autre boxeur) w zależności od naszego poziomu. Do starcia z samym Panzą jeszcze długa droga.
Pośrodku ekranu, patrząc od góry, mamy do wyboru następujące opcje:

1. Classements — klasyfikacja zawodników: ogólna i pucharowa.
2. Zmiana sposobu kierowania w grze albo ustawienie walki z komputerem.
3. Choix des coups — przypisanie naszemu zawodnikowi specyficznych dla niego ciosów.
4. Forme phisiqve — wyświetlone zostaną nasze (i oczywiście przeciwnika) aktualne zarobki (w tysiącach "zielonych" - wiadomo, mistrz Panza kasuje maxa). siła. wytrzymałość i refleks (te wartości w procentach).
5. Option — zbiór różnorodnych opcji. np. nadanie naszemu zawodnikowi własnego imienia (Changer de nom d'un boxeur), nagranie go na dysk (Sauvegarde des caracteristiques des combattants — nagrywa się "całokształt", czyli nazwa, przypisane ciosy i aktualne wartości z Forme phisique), wybranie liczby rund (Nombre de rounds), itd..
6. Combat — przejście do wlaściwej walki. Każdą walkę możemy sobie nagrać na kasetę wideo (klawisz F1 — przy lewym brzegu pokazuje się symbol taśmy), a potem na spokojnie odtworzyć (klawisze kursora) i obserwować nasze ewentualne Wędy (jakie błędy?).

Na ekranie widzimy "podskakujące" ludziki z numerkami od 1 do 55. To są właśnie nasze ciosy. Tylko jak się ich nauczyć?

Po prawej stronie ekranu znajdują się dwa duże kwadraty, a każdy z nich jest podzielony na 9 małych. W środku górnego kwadratu na jasnym tle znajduje się napis Fire. Na nim opiszemy ciosy, które zadamy nie używając przycisku w dżojstiku. Ten sam napis na dolnym kwadracie jest na czerwonym tle. Już wiemy co i jak? Tak. właśnie o to chodzi. Na nim opiszemy ciosy, które nasz zawodnik wykona, gdy użyjemy przycisku Fire. Samo przypisanie ciosu do odpowiedniego ruchu dżojstikiem (z wciśniętym lub nie przyciskiem Fire) jest już proste, wybieramy postać, której ruchy najbardziej nam odpowiadają (spodenki zmieniają kolor na czerwony). Teraz przyciskamy klawisz z odpowiednią literką wpisaną do jednego z małych kwadracików. Oczywiście, literka odpowiada wychyleniu dżojstika.

Po przypisaniu każdemu ruchowi dżojstikiem interesującego nas ciosu, możemy jeszcze sprawdzić czy wszystko jest O.K. (Voir — klawisz "x"). wyjść z tej opcji (Ouit — klawisz ''y"), albo zatwierdzić nasz wybór (Valid — klawisz "z").
Najlepszy cios według doświadczeń to ten oznaczony numerem 16. I to już wszystko.
Aha. byłbym zapomniał. W wersji francuskojęzycznej klawiatura ma odmienny układ i np. literze "a" na standardowej klawiaturze odpowiada litera "q". Pozostałe różnice sami sobie wyszukajcie (nie można być aż tak leniwym).

Przed walką warto sobie potrenować (Entrainement). Poskaczesz sobie na skakance, podniesiesz jakiś ciężarek, pokopiesz w drągi i już Ci wzrasta... wytrzymałość, siła i refleks (nic nie wzrosło? Spróbuj jeszcze raz).
Sama walka to żadna filozofia. Wygrywa zręczniejszy, szybszy i silniejszy (nie trzeba mieć tych wszystkich cech od razu). Pamiętaj tylko, że na dystans najlepsze efekty osiąga się kopaniną, a z bliska wal przeciwnika pięściami (najlepiej "hakiem").