Bez wątpienia rynek gier komputerowych od pewnego czasu cierpi na brak oryginalności. Co chwila okazuje się, że programiści po pro stu zmieniają grafikę i sprzedają gry typu „zabij-uciekaj" pod zmienionym tytułem. Kto wie, może tym razem mamy do czynienia ze starym, odświeżonym pomysłem, ale popatrzmy nań nieco dokładniej.

Świetnie zrobiony tytułowy obrazek, na którym nie ma żadnych zabawnych efektów, ale za to tekst napisany wieloma krojami pisma w połączeniu z kolorami daje dobry efekt. Muzyka, a szczególnie symulacja perkusji, powoduje że trudno oprzeć się chęci wystukiwania rytmu na stole. Zachwyciło mnie, że nie jest to monotonna fraza muzyczna, ale trwający kilka minut utwór. W czasie samej gry również słychać tę muzykę w tle - osobiście bardzo to lubię.

Teraz przejdźmy do samej gry. Wyobraź sobie kort tenisowy, przecięty na pół wzdłuż siatki, a jego połówki w górnej i dolnej części ekranu. Na każdym polu znajduje się rakieta gracza, którą można przesuwać w płaszczyźnie poziomej. Boki kortu obudowane są bandami, aby piłka mogła się od nich odbijać. Ot, prawie wszystko - wygląda, że to banalne?

Dostępne są trzy poziomy trudności - pierwszy wręcz wymarzony dla początkujących, ale nie radzę próbować sił na trzecim, jeśli nie masz refleksu Borisa Beckera.
Wybierając opcję „one player" zmierzysz się z komputerem, ale prawdziwa zabawa zaczyna się dopiero gdy „zatrudnisz" jako przeciwnika swego kolegę.

Celem gry jest zdobycie siedmiu goli. Zdobywasz je wtedy, gdy przeciwnik nie odbierze piłki, ale pod warunkiem, że akurat byłeś stroną serwującą - jeśli nie, to przeciwnik tylko traci serw. Wynik pokazywany jest na linii dzielącej obie połówki kortu. Gdy gra się kończy, rozlega się gwizdek i powracasz do tytułowego ekranu.

Niezwykle zabawna jest animowana publiczność, przyglądająca się rozgrywce z obu stron kortu. Składa się na nią najdziwniejsza zbieranina przeróżnych stworów. Gdy tylko gracz, którego są kibicami, zdobywa punkt lub serw, tak bardzo się cieszą, że podskakują, klaszczą, wrzeszczą, zwijają się z wielkiej radości.

Gra ma płynne przewijanie, doskonałą grafikę i wspaniałą muzykę. To wszystko powoduje, że gra jest niezwykle wciągająca i chętnie powraca się do swojej animowanej publiczności.