SECOND FRONT to strategiczna gra komputerowa, która przenosi gracza w realia działań wojennych na froncie wschodnim w latach 1941-1945. Gracz kontroluje zarówno ruchy wojsk lądowych, jak i lotnictwa, a także zarządza produkcją sprzętu wojskowego oraz dowodzi jednostkami bojowymi. Gra daje możliwość dowolnego zestawiania składów korpusów oraz mianowania i odwoływania dowódców, co pozwala na dogłębną symulację operacji wojennych.
Celem rozgrywki w SECOND FRONT jest zdobycie miast, które przyznają punkty zwycięstwa (Victory Points). Osiągnięcie wymaganego limitu punktów kończy grę, a dla każdego scenariusza cele i punkty są różne.
Podstawowe jednostki bojowe to:
W grze nie występują siły morskie, a lotnictwo jest przydzielone do dowództw. Mapa gry obejmuje szeroki obszar Europy, od Finlandii po Turcję oraz od granicy francusko-niemieckiej do Uralu. Pole na mapie odpowiada 35-40 kilometrom terenu, a jeden etap gry trwa tydzień.
W rozgrywce uwzględniono także, choć w uproszczony sposób, walki na frontach afrykańskim i zachodnioeuropejskim. SECOND FRONT oferuje szczegółowe informacje na temat stanu poszczególnych dywizji oraz wpływ takich czynników jak teren, pogoda, wyposażenie czy wsparcie lotnicze.
Wskazówki
Kluczowym elementem w SECOND FRONT, niezależnie od wybranej strony konfliktu, jest zaopatrzenie. Nawet najsilniejsze jednostki bez odpowiedniego wsparcia logistycznego tracą swoją skuteczność na polu walki. Zaopatrzenie dostarczane jest głównie liniami kolejowymi, co sprawia, że kontrola nad nimi jest niezbędna do utrzymania zdolności bojowej jednostek.
Warto tworzyć odwody, które będą mogły szybko odblokować okrążone jednostki pierwszego rzutu, jednocześnie planując ataki na linie zaopatrzenia przeciwnika. Operacje okrążające, które mają na celu odcięcie przeciwnika od zaopatrzenia, są jednym z kluczowych elementów rozgrywki.
Strategie dla obu stron konfliktu
Grając jako wojska niemieckie, należy pamiętać, że Niemcy i ich sojusznicy już w tym okresie wyczerpali większość swoich zasobów, podczas gdy ZSRR dysponuje ogromnymi rezerwami. Czas działa na korzyść ZSRR, dlatego szybkie działanie jest niezbędne. Oprócz zajmowania miast, które przyznają punkty zwycięstwa, konieczne jest zadanie jak największych strat wojskom radzieckim przy minimalnych stratach własnych.
Strategia "blitzkriegu" koncentruje się na zdobyciu Moskwy, która daje aż 3 punkty zwycięstwa. Zajęcie Moskwy dzieli radzieckie siły na pół, co ułatwia późniejsze zdobycie Leningradu i Gorki. Kluczowe jest przemieszczenie większości korpusów pancernych w stronę Moskwy, aby przeprowadzić szybki atak, zanim pogorszy się pogoda jesienią 1941 roku.
Grając jako ZSRR, głównym celem jest opóźnianie postępu wojsk niemieckich. Konieczne jest skoncentrowanie się na defensywie i wycofywanie wojsk znad granicy, tworząc linie oporu oparte o naturalne przeszkody, takie jak rzeki. Kluczowe jest także utrzymywanie jednostek w jednym miejscu, aby mogły się solidnie okopać i zwiększyć swoją obronność.
Produkcja nowych jednostek RVGK (Rezerwa Wojenna ZSRR) i mobilizacja odwodów odgrywają tu ważną rolę. Nowo utworzone armie należy rozmieszczać w kilku liniach oporu wokół Moskwy, aby wyczerpać siły zaczepne Niemców i przygotować się do kontrataku w kolejnym roku.
Zobacz także:
Niemcy wkraczają na wschód
Tu możesz podzielić się swoją opinią na temat recenzji Poradnik.