...Ustalił kurs, komputery dokonywały ostatnich obliczeń przed skokiem w nad przestrzeń. Wydawał ostatnie polecenia przez interkom. Zawsze obawiał się zostawiać swój układ gwiezdny samo pas. Ufał swoim ludziom, bo w końcu musiał komuś ufać, ale tylko siebie był pewien. Westchnął cicho i odwrócił się w stronę ekranu komputera. Obliczenia zostały zakończone. Wydał rozkaz załodze, aby zajęła swoje miejsca i położył palec wskazujący na czytniku. Gdy komputer rozpoznał jego linie papilarne, spytał co o dalsze polecenia rozejrzał się wokół siebie, czy ktoś nie zauważył chwili jego słabości. — rozpocznij procedurę startową powiedział mocnym, pewnym głosem. Poczuł narastające przyspieszenie i szybko spojrzał na jaśniejącą na ekranie lorgium. Czuł, że na Pewno jeszcze tu wróci...
Czy wiesz. Czytelniku, jakie gry towarzyszą komputerom, a może nawet wcześniej — maszynom grającym, od samego początku ich istnienia? Są to gry, których akcja rozgrywa się w Kosmosie.
Temat ten, wydawałoby się mocno wyeksploatowany, ciągle przyciąga rzesze graczy. Każdy znajdzie tu coś dla siebie. Prymitywne strzelanki w stylu Space Invaders, gry ekonomiczno—wojskowe (np. Elite), przygodówki np. Rex Nebular). wojenne (np. Epic). o tematyce zaczerpniętej z filmów (np. X-Wing) — to tylko garstka pyłu w kosmicznej otchłani.
Teraz się pewnie zastanawiasz, o co mi właściwie chodzi, po co ten cały wstęp?
Chcem (i muszem) Ci wyjaśnić, dlaczego opisuję Starlorda. Przed poleceniem komuś gry, należy się zawsze zastanowić, pod jakim względem jest ona lepsza od innych — podobnych, i dlaczego warto ją mieć.
No właśnie, co sprawia, że trudno się oderwać od Starlorda? Jest to program, w którym zostały umiejętnie połączone wątki: podróżniczy, ekonomiczny, strategiczny i militarny. Jeżeli dodam do tego, że w samej grze mamy dostęp do symulatora kosmicznego myśliwca, to chyba już w zupełności wystarczy. Mimo tak wielu różnych możliwości, obsługa jest niezmiernie prosta.
Przeniosłeś się w daleką przyszłość. Tak daleką, że XXI wiek to prehistoria. Dzięki zastosowaniu nowej generacji statków międzygwiezdnych, galaktyka stoi przed Tobą otworem. W krótkim czasie możesz dostać się do dowolnego systemu gwiezdnego. Walczące o najwyższą władzę wielkie rody nie stronią od skrytobójczych mordów, zdrady i rozlewu krwi. Ciągłe wojny doprowadziły do tego, że obecna struktura ekonomiczna przypomina wczesny feudalizm. W tym momencie pojawiasz się...
Grę rozpoczynasz na pokładzie olbrzymiego międzygwiezdnego statku kosmicznego. To miejsce, z którego będziesz podejmował wszelkie decyzje. Przez naciśnięcie prawego klawisza myszki (tak, tak, to archaiczne urządzenie też występuje na Twoim statku) ukazuje się glówne menu. Wszystkie opcje są również dostępne z klawiatury (te aktualnie dostępne są podświetlone). Masz do wyboru:
Najpierw powinieneś przejść do pokoju nawigacyjnego. W ścianie są umieszczone dwa ekrany. Ten po lewej przedstawia mapę galaktyki, a po prawej informacje o wybranej gwieździe Tutaj masz dostęp do opcji: poruszania się i rodzaju przedstawianych na ekranach informacji. Mapę galaktyki możesz powiększyć, trzymając przyciśnięty lewy przycisk myszy i poruszając nią.
Rozpocznij od wybrania systemu gwiezdnego, w którym chcesz umieścić swoją bazę (Select Starlord - Alt + F). Nie ma tu żadnego przymusu. Ja raczej preferuję systemy, produkujące paliwo (tzw. Fuel Star). Daje to możliwość praktycznie nieograniczonego poruszania się. Oczywiście możesz rozpocząć z innego punktu wyjścia i kupić sobie paliwo. Wraz z Twoim społecznym awansem, po kolejnym zwycięstwie, macierzysta baza zostanie automatycznie przeniesiona do odpowiedniego dla nowej rangi systemu (np. City Star). Teraz możesz już wybrać gwiazdę, na którą chcesz polecieć (Select Desfn - Alt + T). Przed wybraniem tej opcji trzeba mieć zatankowane paliwo (przez prawie godzinę męczyłem się, zanim na to wpadłem). Wyznaczony kurs ma kolor tęczy.
Jeżeli w pewnym momencie pogubisz się na mapie, zawsze znajdziesz swoją aktualną pozycję (Target Lockn - Alt + Z) lub bazę (Target Base - Alt + H).
Natomiast, jeśli nie odleciałeś za daleko od swojej bazy, ustalenie kursu powrotnego jest proste (Return to Base - Alt + R). Oprócz tego masz jeszcze możliwość odnalezienia gwiazdy opcją Find Star (Alt + S).
Możesz również wezwać dodatkowe siły do obrony lub ataku (Alt + C i Alt + D).
Opcje drugiego rodzaju dotyczą sposobu przedstawiania informacji. Wybierasz, czy będą wyświetlone nazwy gwiazd, herby rodowe ich właścicieli, rodzaj produkcji, drogi główne i poboczne oraz wiele innych. Musisz uważać, aby nie uruchomić zbyt wielu opcji na raz, bo spowalnia to pracę komputera (no chyba, że jesteś chłop z dużymi... możliwościami sprzętowymi).
Gdy już wybierzesz kurs, albo zamierzasz zatankować paliwo, wróć na mostek (Bridge).
Teraz czas na zakupy. Udajemy się na targowisko (T), gdzie możesz kupić paliwo, wodę, jedzenie, minerały, przedmioty specjalne, uzbrojenie, statki o typie Starships, Mercenaries i Gunships. Po wybraniu towaru, który chcesz kupić, komputer podpowie czy jest to możliwe. Ważne, jeżeli zakupisz statki do swojej floty, abyś miał odpowiednią ilość innych materiałów (np. wody, minerałów). Dlaczego tak jest, dowiesz się, gdy nadejdzie tzw. Market Day. Jeżeli będzie Ci brakowało niektórych surowców, otrzymasz informację, że nie jesteś w stanie utrzymać całej floty i część statków zostanie złomowana, a Twoje pieniądze bezpowrotnie stracone. Informacje o tym, kiedy przypadnie Market Day uzyskasz, uaktywniając opcję Player Status (P).
Nic już nie stoi na przeszkodzie, abyś wystartował. Zapnij pasy, naciśnij klawisz J i już wyskoczyłeś w nad przestrzeń. Podróż w nad przestrzeni mogą Ci umilić sztormy i wybuchy supernowych, oraz inne przygody, przez które możesz mocno zboczyć... z kursu.
Załóżmy, że nie spotkałeś w drodze żadnych opisywanych powyżej atrakcji. W pewnym momencie, na Twoim interkomie ukaże się niezbyt piękna twarz właściciela układu gwiezdnego, do którego podążasz.
Zapyta grzecznie (lub nie), co porabiasz w tych okolicach, lub zażąda zapłaty za przelot. Od Ciebie zależy, co odpowiesz. Możesz postraszyć (buuuu...), zażądać forsy, zaproponować podpisanie traktatu, itd. Jeżeli nie będziecie się zgadzali w zasadniczych kwestiach, to od słowa do słowa i bitwa gotowa (klawisz B).
Większości "miśków" w kosmosie nie musisz się obawiać. Wystarczy, że masz nad nimi przewagę w uzbrojeniu i sprawa jest prosta.
Bitwę rozpoczynasz od porównania sił swoich i przeciwnika. Często danego systemu broni więcej niż jedna osoba (mój rekord to piętnastu obrońców). Żeby go podbić, musisz pokonać wszystkich.
Prawy klawisz myszy udostępni nowe menu (Battle options). Jeżeli jesteś silniejszy od przeciwnika i nie lubisz gier strategicznych, albo masz mało czasu, to wybierasz opcję Simulate (S) i komputer sam wykończy przeciwnika. Czasami, z różnych powodów, mimo liczebnej przewagi zostaniesz pokonany. Znaczy to, że napotkałeś na krążownik znacznie potężniejszy od Twojego (nabywszy praktyki będziesz je rozpoznawał na oko).
W celu uniknięcia podobnej sytuacji, wybieram najczęściej opcję Realtime (R). Po jej uaktywnieniu przechodzi się do zbrojowni. Twój myśliwiec standardowo jest wyposażony tylko w Forward Firing Laser. Ilość uzbrojenia jest limitowana nośnością myśliwca (Hardpoints). Mój ulubiony myśliwiec ma 5 Hardpoints i zwykle zabieram na niego: Alaspect laser, Homing missles (pociski średnio- i krótko-dystansowe), Antimissles missles i Turbo drive booster. Można oczywiście popróbować z innymi ze stawieniami broni.
Gdy już tak pięknie poradzisz sobie z uzbrojeniem, możesz jeszcze przesunąć trochę jednostek do rezerwy (tak na wszelki wypadek) i już rozpoczynasz bitwę.
Najpierw ukazuje się Battlemap Tactical Display. Są tam schematycznie przedstawione siły, — Twoje i przeciwnika. W każdej bitwie bierze udział krążownik (gruby punkt znajdujący się w środku każdego ugrupowania; jego zdobycie kończy bitwę), myśliwiec główny (ma kształt samolocika. początkowo znajduje się obok krążownika; nie możesz go stracić z oczu) i zwykłe myśliwce.
Można im wydać rozkaz patrolowania okolicy (kolor zielony), szarżowania (czerwony), przechwytywania myśliwców przeciwnika (jasnoniebieski), atakowania (jasnoczerwony).
Osobiście preferuję taktykę może dość materiałochłonną, ale za to często skuteczną. Przeprowadzam atak wszystkimi siłami, zostawiając tylko myśliwce przechwytujące (główny + dwa zwykle). Gdy przeciwnik jest Już bardzo osłabiony (niemal wszystkie jego statki są zniszczone, a krążownik przybiera ciemniejszą barwę) rzucam do ataku myśliwiec główny. To powoduje szybkie zakończenie bitwy.
Wszelkie działania są możliwe po uruchomieniu opcji upływu czasu (np. Continuous Time lub Accelerated Time). Z chwilą nawiązania walki przez myśliwiec główny, można uruchomić opcję Realtime on conflict. Powoduje to przejście do symulatora lotu (z wszelkimi jego możliwościami) i przejęcie kontroli nad bitwą lub dokładne przyjrzenie się jej przebiegowi. Jeżeli chcesz wrócić do Battlemap Tactical Display, naciśnij klawisz Tab.
Po bitwie uzyskasz informację, która ze stron zwyciężyła i jakie odniosła w niej korzyści. Jeżeli przegrałeś, zostaniesz odesłany do swojego macierzystego układu. Po wygraniu konfliktu możesz okupować układ gwiezdny (klawisz O). Polega to na odebraniu nadmiaru dóbr materialnych, a przede wszystkim forsy. Może to być czasami bardzo korzystne, bo po zaatakowaniu, np. Food Star dostaniesz dużo żywności, Water Star — wody, Fuel Star — paliwa, itd. Zastanów się, czy Twojemu układowi nie brakuje któregoś surowca (opcja Base Star), uzupełnij jego ewentualne niedobory, dokup brakujące surowce i uzbrojenie, wyznacz nowy kurs i... w drogę. Tak, mniej więcej, wygląda cała gra.
To piękny program, ale nie jest jednak wolny od pewnych błędów. Denerwuje fakt, że niektóre decyzje są nieodwołalne, nawet przypadkowo błędne. Drugi mankament to czasochłonność, nie jest jasne, dlaczego droga z jednej gwiazdy na drugą tyle trwa. Jednakże staranna grafika, ciekawy pomysł i jego dobre wykonanie tuszują te niedogodności.
Tu możesz podzielić się swoją opinią na temat recenzji Gwiezdny Władca.
Pobierz...
