Mówiąc najprościej, jest to zabawa klockami. Klocki te zostają ułożone w piramidkę i trzeba je po prostu zebrać. Kłopot polega na tym, że zbieranie podlega pewnym zasadom (równie prostym jak cała idea gry). Wszystkie klocki, których jest 144, są oznakowane różnymi symbolami. Każdy symbol powtarza się na czterech klockach. Klocki należy zbierać parami - po dwa identycznie oznakowane i pod warunkiem, że oba nie są zablokowane przez inne klocki.

Gra jest sterowana joystickiem, który służy do wskazywania zbieranych klocków. Dodatkowe funkcje gry wybiera się z rozwijanych menu umieszczonych u góry ekranu. Menu te umożliwiają wybór czasu trwania gry (5, 10 lub 15 minut albo bez ograniczenia czasowego), powtórzenie od początku ostatniej gry, grę demonstracyjną, wskazanie klocków, które można zebrać (jeśli gracz sam ich nie może znaleźć) oraz cofnięcie kilku ostatnio wykonanych ruchów. Aktualny stan gry można odczytać ze znajdującego się w dolnej części ekranu wiersza, w którym podana jest liczba pozostałych klocków i posunięć do wykonania oraz upływający czas.

Wszystko to jest prezentowane w ubogiej szacie graficznej - rysunki są czarno-białe, a jedynym urozmaiceniem są pasy w dolnej i górnej części ekranu oraz użyta w nich charakterystyczna czcionka. Jedynym efektem dźwiękowym jest natomiast obrzydliwy warkot, wydobywający się z głośnika przy błędnym wskazaniu klocków do zebrania. Skromność oprawy jest jednak zaletą tego programu, nie powoduje bowiem rozpraszania gracza na mało istotnych szczegółach i pozwala skupić się na rozgrywce.

A jest się na czym skupiać. Prostota gry jest tylko pozorna, gdyż często zdarzają się klocki tak położone, że można je zebrać wyłącznie w określonej kolejności. Czasem wychodzi to na jaw dopiero pod koniec gry i trzeba się sporo cofnąć, aby poprawić popełniony błąd. Niekiedy w takim wypadku nie pozostaje nic innego, jak tylko zacząć od początku. Radzę spróbować.