W roku 1997 rozpadł się Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Fakt ten spowodował rozprężenie w państwach dawnego Układu Warszawskiego. Efektem był wzrost przestępczości, zamachy bombowe, tajemnicze zgony ważnych osobistości, słowem - prawdziwy chaos. Krajobraz Europy Wschodniej nie prezentował się zbyt ciekawie. Ci, co przeżyli, postanowili oczyścić atmosferę i wynajęli zawodowców.

Tak przedstawia się fabuła polskiej gry Target. Pewnie większość z Was zorientowała się już, że jest to gra z gatunku FPP.

Najsłabszą stroną gry jest grafika. W Targecie gramy w realiach polskich ulic. Pierwsze moje wrażenia - jest super! Czułem się jak w Polsce. Odrapane, szarożółte kamienice i widok łomu w dłoniach bohatera - to obrazek z warszawskiej Pragi czy Pruszkowa. Zirytowały mnie jednak postacie, które są po prostu zwykłymi sprite'ami. Płaskie jak cholera. Jeszcze bardziej mnie zirytował słabiutki engine.

Do wyboru mamy troje zawodowych killerów: snajperkę, sabotażystę i komandosa. Łatwo się domyślić, która postać do czego lepiej się nadaje (jak ktoś się nie domyśli, to niech przeczyta instrukcję gry). Warto jednak odnotować, że każdą postać charakteryzują cztery właściwości: zdrowie, siła, wiedza i celność. Gracz może je dostosować do swoich potrzeb, „kupując" wyższe poziomy zdolności za punkty dostępne na początku gry.

Target oferuje również split-screen mode, czyli dzielenie ekranu na dwie części. Teraz można zagrać deathmach z kumplem na jednym komputerze. To bardzo sympatyczna cecha, pasująca do polskich realiów - na pojedynki w sieci nie może sobie pozwolić zbyt wielu graczy. Target oferuje też grę przez sieć lokalną oraz Internet. Nie jest to co prawda Quake, ale ma swój klimat.

Target to pierwsza polska pecetowa strzelanka FPP. Niestety, autorzy spóźnili się z pomysłem o kilka lat. Płaskie obiekty, słaby engine to pięta achillesowa. Honor gry ratuje jednak doskonała muzyka, szybka i trzymająca w napięciu akcja oraz rozbudowane menu z możliwością wyboru i scharakteryzowania postaci.