W porównaniu z pozostałymi pinballarni stół jest chyba najmniej skomplikowany, co nie znaczy, że nie ma żadnych ekstra bonusów nad którymi trzeba popracować. Brak ramp - nie ma ani jednej. Bili nie da się w żaden sposób wbić z powrotem na stół. Tristan ma tylko jeden stół, w dodatku działa w wysokiej rozdzielczości i nie przewijający się z góry na dół. Atmosfery jako takiej nie stwierdzono.

Bardzo mało - dźwięk, liczba graczy.

Grafika - osobnik rysujący stół specjalnie się nie przemęczył. Zaznaczone jest tylko to co niezbędne, fakt, że ze smakiem. Muzyki jako takiej nie ma, jedynie czasem coś brzdęknie.

Niemal najsłabszy pinball, ale bynajmniej nie dlatego, że jest to cienki program, po prostu oparty na innej koncepcji. Biorąc pod uwagę jego wiek, trzyma się nadzwyczaj krzepko.