Tytułowe Wacki to Edek i Franc. Kiedy nadeszły wakacje i chłopcy nudzili się (siedzieli na ławce i kontemplowali otaczający ich pejzaż), pojawił się Aargh -tajemniczy przybysz z innej czasoprzestrzeni. Prosił o pomoc, gdyż grupa terrorystów skradła wehikuł czasoprzestrzenny. Teraz jego rodzimej planecie, Xymenie, grozi zagłada w wyniku zderzenia ze zbliżającym się asteroidem. Ziemia, jej bliźniacza planeta, jest również zagrożona. Edek i Franc będą musieli odszukać poszczególne części maszyny, porozrzucane po ziemskim globie i uratować świat.

Gra podzielona jest na etapy, składające się z kilku lokacji. W każdym należy odnaleźć fragment poszukiwanej maszyny, a następnie uruchomić środek transportu, którym bohaterowie przeniosą się do kolejnego etapu. Przemieszczaniu się między etapami towarzyszą animacje o ciekawej, humorystycznej treści, ale wykonane w sposób archaiczny.

Najsłabszą stroną gry jest grafika. Chociaż w podwyższonej rozdzielczości, absolutnie nie dorównuje standardom, jeszcze gorzej wyglądają filmiki -zrobione w niskiej rozdzielczości, na dodatek niezbyt płynne. Wszystko wykonano jakby w przekonaniu, że formuła komedii nie wymaga stosowania bardziej wyszukanej formy.
Dochodzi do tego kilka błędów koncepcyjnych: niemal całkowity brak dialogów z napotkanymi postaciami, trudności w obsłudze spowodowane rozmiarem niektórych przedmiotów (trzeba celować, żeby w nie trafić myszką), ciągle wyskakujące napisy "Lołding" między poszczególnymi ekranami.

Do dobrych stron programu można zaliczyć dźwięk oraz zagadki. Muzyka jest przyjemna, stereofoniczna, odgłosy wyraźne i dobrze dopasowane, bohaterowie mówią poprawną polszczyzną. Zagadki są średnio skomplikowane. W każdym etapie trzeba wykonać co najmniej kilkanaście manipulacji, zanim będzie można przejść do następnego. Należy uważać na błędy - ich liczba jest ograniczona, przekroczenie limitu oznacza koniec gry.

Podsumowując: pomysły dobre, ale w nędznej oprawie graficznej. Gra dla wyrozumiałych.