Gra pod tytułem Burntime została utworzona przez studio Max Design. Obok takich hitów jak Transarctica, Wasteland czy Bad Blood jest jedną z najlepszych pozycji posiadających klimat postapokaliptyczny (lata 1985-1993). Premierowa wersja posiadała oryginalną instrukcję, której zawartość obejmowała wprowadzenie, nawiązujące do globalnych problemów, związanych m.in. z ekologią planety czy wpływem skażenia na zdrowie człowieka.  Grę z różnych względów nazywano często "matką" absolutnego hitu o nazwie Fallout - A Post Nuclear Role Playing Game. Niemniej jednak nie reprezentuje jednoznaczne i charakterystyczne cechy tegoż tytułu.

W Burntime zostało użytych wiele różnych rodzajów rozgrywki, tj. strategiczna, przygodowa czy także typowo zręcznościowa. Przeżycie w zniszczonym świecie, będzie polegało na kilku ważnych czynnikach, do których zaliczamy zdobywanie pożywienia, magazynowanie wody oraz leczenie. Jest to fundament do osiągnięcia sukcesu w początkowej fazie gry. Każda rozmowa z napotkanymi postaciami, może być wskazówką do podniesienia naszego doświadczenia, a więc przyłączenia do drużyny lub zdobycia danej lokacji. Element energii głównego bohatera, jak również status doświadczenia czy profesji naszego towarzysza, podnosi poziom skomplikowania taktyki w pokonywaniu problemów, uruchamiając dość pierwotny system RPG (kolejny rodzaj rozgrywki). Rozszerzając powyższą tezę, w trakcie rozmowy należy zwrócić uwagę na różnorodność wyglądu bohaterów oraz ich opcje dialogowe (podzielenie na profesje typu doktor, technik lub wojownik), czy poziom doświadczenia. Profesjonalnie przygotowany do zawodu doktor nie będzie chciał współpracować z amatorem, z kolei jeśli zarząda od nas czegoś w zamian, możemy mieć nieco szczęścia, przetrzymując to coś w ekwipunku - maksymalna ilość towarzyszy w grupie wynosi czterech. Każdy z nich wymaga naszej opieki czy wyposażenia w różnego rodzaju przedmioty, jak na przykład broń. Oprócz zwyczajnych podróżników, odkryjemy też mutantów, którzy nie będą podchodzili zbyt łagodnie do naszych zakusów - chociaż istnieje opcja dialogowa.

W trakcie naszych podróży, będziemy zwiedzać różnego rodzaju lokalizacje, począwszy od bardzo malutkich wiosek, górskich przesmyków, pustynnych oaz a skończywszy na dużych miastach (pięć lokacji Acid Town, New Sandez, Heavens Gate, Antella oraz Last Hope). Oprócz nich możemy naptkać miejsca specjalne, np. ruiny, skażone bronią chemiczną fabryki lub napromieniowane miasteczka. Zdobycie powyższych lokacji nie jest prostym zadaniem, a prawidłowe wykonanie takiego zadania, wiąże nas z nowym rodzajem rozgrywki, nazywanym dzisiaj popularnie jako crafting.

Właśnie dzięki craftingowi, czyli zbieraniu i wytwarzaniu przedmiotów, będziemy mogli podnosić nasze umiejętności w zdobywaniu pożywienia, przetrwaniu w trudnych warunkach opisanych powyżej lub handlu z kupcami (każda rzecz ma swoją własną cenę, a wytoworzone rzeczy są z reguły dużo droższe). W miarę przechodzenia gry, odkryjemy przydatność niektórych składanych "cudów", mogących w dużym stopniu wpłynąć na nasz ogólny stan posiadania:

-  wzrost produkcji żywności w danej lokalizacji, dzięki takim przedmiotą jak pułapka na węże czy pułapka na szczury,

- przyrost ilości wody, dzięki zastosowaniu pompy wodnej (według mnie, najbardziej przydatne w pustynnych oazach),

- przetrwanie w trudnych lokalizacjach, dzięki masce gazowej czy kombinezonowi antyradiacyjnemu (wpława również na stan naszego doświadczenia w momencie pozostawienia towarzysza lub przejęcia lokacji),

-  handel wymienny z kupcami lub w sklepach wybudowanych w miastach, dzięki przedmiotą nie posiadającym zastosowania w grze, np. radio czy wykrywacz metali,

- przedmioty o specjalnym przeznaczeniu takie jak złoto, wobec których przygotowano ciekawe rozwiązanie, polegające na przywracaniu zdrowia w dużych miastach (możliwość szybkiego wyleczenia).

Nie ma sensu rozpisywanie się na temat, w jaki sposób i z czego wytworzyć potrzebny przedmiot, ponieważ gracz z pewnością nie dojdzie do jakichś wniosków już na samym początku zabawy. Jednak należy wiedzieć o tym, iż "słaby" technik nie będzie w stanie wykonać danego projektu w dwóch przypadkach:

- jeśli nie posiada odpowiednich elementów, potrzebnych do jego ukończenia,

- gdy jego poziom doświadczenia jest mniejszy od poziomu skomplikowania cech wytworzenia danej rzeczy (choćby pułapka na węże czy wykrywacz metali).

Mało doświadczony doktor nie będzie w stanie przywrócić tak dużej ilości energii, jak lekarz posiadający własną klinikę w dużym mieści (w tamtych lokacjach płacimy wyłącznie pożywieniem lub jak napisałem zdobywanym złotem. Jego odnalezienie jest stosunkowo trudne).

Wbrew pozorą najmniej do powiedzenia w sferze craftingu mają wojownicy. Dla nich przeznaczony jest dość skromnych rozmiarów arsenał, który uruchamiamy w ekwipunku (PPM).

nóż +1 (inne zastosowania)

widły +2

siekiera +3 (inne zastosowania)

shotgun +4 (wymaga posiadania amunicji)

Powyższa recenzja to bardzo skromne wprowadzenie do całego świata, a jej celem jest głównie zainteresować ale też zachęcić graczy. Poznawanie tajemnic, podczas przechodzenia Burntime, przynosi satysfakcję, zwłaszcza że gra ma trzy poziomy trudności. Istnieje możliwość wyboru ilości graczy (również player vs player). Główny bohater, posiada własny awatar (możliwy wybór) oraz dającą się określić "własną nazwę gracza".

Nasza postać może odkrywać ciekawe miejsca, posiadające specjalnie przygotowane animacje, stosowną do klimatu grafikę budynków, anihilowanego świata. Sama grafika i animacja jest typowa, jak na ówczesne standardy, bo to oczywiście SVGA (256 kolorów na ekranie pod DOS). Rewelacyjna muzyka, pozwala wczuwać się w wiek apokalipsy, przedstawiony przez autorów. Jej twórcą był  Hans Seifert, znany producent gier (GTA) , który skomponował również tematy do takich tytułów jak Whales Voyage czy Whales Voyage II. Po rozpadzie Max Design, studio przemianowało nazwę na Sun Flowers, a dzięki wydaniu kilku ciekawych produkcji, zostało wykupione przez Ubisoft. Aktualizacja dostępna w internecie, pozwala na granie bez użycia jakiejkolwiek kopii Burntime, udostępnia specjalną wersję plików muzycznych (wcześniej zwykłe moduły) oraz zapis savegame, czyli stanu gry.