TM jest po części mieszanką zapożyczeń z już wydanych gier oraz kilku ciekawych, oryginalnych pomysłów. Podobnie jak w Mortal Kombat - postacie zostały zdigitalizowane. Ich poruszanie się, zadawanie ciosów i upadki są dzięki temu o wiele bardziej naturalne, niż gdyby animacje były tworzone ręcznie. Gdy porównuję jakość digitalizacji do tych z Mortal Kombat, nieodparcie nasuwa mi się myśl, że autorzy nie mieli raczej dostępu do sprzętu wysokiej klasy. Czasami ubrania, rysy twarzy itp. ulegają zniekształceniom (rozmyciu). Dziwi to tym bardziej, że gra została wydana w wersji AGA. Mortal Kombat, w którym nie zauważyłem takich efektów, tylko w 32 kolorach.

Niewątpliwie najsłabszym punktem gry są tła. Nie dość, że jest ich zaledwie kilka, to jeszcze zostały narysowane w sposób co najmniej przeciętny. Również nieco zbyt ubogie są efekty dźwiękowe.
Walki mogą być rozgrywane na kilka sposobów. W formie mistrzostw, w których do następnej rundy przechodzi tylko zwycięzca, jako pojedynek dwóch graczy (ludzi) oraz turniej. Szczególnie ten ostatni sposób wydaje się najbardziej oryginalny i ciekawy (jest to mieszanka rozgrywek ligowych z zawodami, w których otrzymujemy punkty za zwycięstwa i rozgrywamy po dwie walki z każdym przeciwnikiem).

Liczba i urozmaicenie ciosów są w zasadzie zadowalające, choć zwolennicy Mortal Kombat mogą czuć pewien niedosyt. Każda postać, oprócz standardowych uderzeń, zna także kilka tylko dla niej charakterystycznych ciosów. Próżno jednak w TM szukać jakichś ponad naturalnych technik, typu plucie ogniem, zamrażanie itp. Nie znajdziemy tu też odpowiednika Fatality, ani widowiskowych scen dobijania pokonanego przeciwnika.

Postacie sterowane przez komputer zachowują się dość inteligentnie i oparcie się na jednej czy dwóch wybranych technikach rzadko kończy się dla gracza sukcesem. Szkoda tylko, że twórcy gry stworzyli jedynie sześć dostępnych postaci. Jednak, mimo wszystko, jak na możliwości polskich firm - TM jest hitem.