The Settlers II to tytuł, który każdy szanujący siebie strateg musi zaliczyć.Jeżeli istniał by dekalog gier stratega to ta gra napewno zajmowałaby pierwsze miejsca.

Gra jest bardzo intuicyjna, ale wbrew pozorom nie należy do łatwych. Bardzo zaawansowany tryb rozbudowy ekonomicznej swojego państewka sprawia wiele trudności w opanowaniu. Na sam początek spotykamy się możliwościami zabudowy terenu, które same w sobie są podchwytliwe. Raz źle wykorzystany teren możemy stracić na bardzo długi czas, bądź na zawsze. Musimy bardzo dobrze przewidzieć, gdzie co ma stać, żeby później gra nie traciła tempa, a my czasu i cennych surowców. Drogi do podstawa, źle postawiona droga może zaważyć na tempie rozgrywki oraz na możliwościach zabudowy terenu.

Settlersi to chyba najogromieniej ekonomicznie rozbudowana strategia wojenna. Żadna inna gra, nie operuje taką liczbą surowców jak i ich obróbką jaka jest dostępna w grze. Ekonomicznie jest to bardzo trudne, bo kilka surowców musi przejść obróbkę od, dla przykładu, zwykłej rudy żelaza - wydobycie z kopalni, transport, połączenie z rudą węgla w hucie i dopiero po tym procesie transportowana jest do wyboru: albo do zbrojowni, albo do warsztatu gdzie produkujemy narzędzia. Wybór należy do nas, gdyż surowca może nie starczyć na wykorzystanie w obu miejscach. Cały proces zajmuje dużo czasu.

Walka w The Settlers II również do najłatwiejszych nie należy. W innych grach strategicznych możemy swobodnie kierować swoim oddziałem gdzie chcemy i atakować co chcemy. Tu ilość wojska i możliwe cele ataku są ograniczone - dostępnością wojska, rodzajem budowli wojskowej jaką wykorzystujemy w danym miejscu oraz odległością od wrogiego zabudowania. Kontroli nad jednostkami nie mamy, jedynie możemy wydać rozkaz do ataku i zadecydować ilu naszych żołdaków ma ruszyć w bój. Wojska mają swoje rangi - od szeregowca do generała. Generał jest ok. 8 razy bardziej wytrzymały niż szeregowy, ale żeby awansować wojsko należy dysponować złotem, ale nie tylko nie obrobioną rudą - należy wybudować mennice i produkować monety ze złota i węgla. Tak opłaceni żołdacy trenują i stają się lepsi, a my mamy większe szanse w konfrontacji z przeciwnikiem, jeśli szybciej wyeskploatujemy nasze złoża złota...

Gra posiada oprócz trybu Kampanii możliwość nieograniczonej gry - tzn. wybieramy mapę, nację i dostajemy odblokowane ze wszystkimi możliwościami ludziki i możemy sobie grać jak chcemy, ile chcemy itp itd.

Gra jest o tyle nietypowa, że zmusza nas do podejmowania decyzji, jakich nigdy wcześniej w strategiach nie było. Samo zarządzanie przestrzenią, a co dopiero surowcami, czy wojskiem przysparza wiele trudności. Uczymy się na własnych błędach i naprawdę - zaczynamy odkrywać swoją własną strategię ! Każdy gracz ma inną, dróg zwycięstwa i rozwoju jest tak wiele, jak surowców i możliwości ich obróbki.

Jeżeli ktoś szuka tytułu, który jest wymagający technicznie, to te gra jest zdecydowanie dla niego. Graficznie, ze względu już na wiekowość nie powala, ale możliwości pozazdrościła by jej nie jedna dzisiejsza gra.