W dzisiejszych czasach, gra może być postrzegana jako nieprzystosowana dla graczy. Brak mapy, bardzo trudne sterowanie, nie za dużo amunicji, szybka jazda pojazdami mogą zaraz doprowadzić do klęski. Jednak patrząc na to z drugiej strony, jak już coś osiągniemy w grze to czuć satysfakcję, mimo tego że sterowanie daje w kość, człowiek cieszy się potem jak nabiera skilla i lepiej sobie radzi.

Najbardziej mi się podoba w tej grze że mamy wolność, możemy pójść gdzie chcemy, zrobić co chcemy, wsiąść do auta i napisać swoją własną historię w grze, pojechać w prawo, w lewo, możemy bawić się w wyścigi nieustannie, lub w złoczyńców, co kto lubi.

Oprawa muzyczna to naprawdę kawał dobrej i najważniejszej roboty, stacje radiowe mają klimatyczne utwory i tworzą tą atmosferę w grze, jak już jedziemy i wsiąkniemy w ten klimat. Jak na rok 1997, gra była hitem i jest dość grywalna.

Jedyne czego brakuje w tej grze, to może i mapa tak naprawdę albo automapa, oraz możliwość strzelania z czołgu, bo w tej pierwszej odsłonie serii, możemy tylko zgniatać samochody jadąc czołgiem po nich, który po jakimś czasie nam wybucha.

Gra często może denerwować, ale ta eksploracja i radość z tego, że znaleźliśmy spot z amunicją albo warsztatem samochodowym, i wiemy już gdzie pojechać żeby naprawić auto, albo zdobędziemy kamizelkę kuloodporną, lub kartę wyjścia z więzienia, daje nam motywację do dalszej gry, lub co lepsza gdy zaliczymy wszystkie misje z danego miasta.

Możemy robić misje i przechodzić dalej do następnych miast, lub możemy zostać na dłużej i przetestować możliwości jakie są w naszej dzielnicy, pościgać się z policją, narobić rabanu, zrobić rampage, uciekać ścigaczem przez wąskie uliczki gdy mamy pięć główek policjantów na karku.

Ogólnie rzecz biorąc, ta gra to czysta zabawa jak w piaskownicy, robimy co chcemy, jak chcemy, a potem patrzymy jakie są konsekwencje, a później uczymy się jak je omijać lub dalej rozrabiać. Im dłużej gramy, tym więcej wiemy, mamy lepszego skilla i chce się grać dalej.